حساب کاربری | عضویت    امروز: ۱۳۹۸ پنج شنبه ۲۹ فروردين     
ارسال به دوستان  نسخه چاپی
پایگاه فرهنگی تبلیغی رسالات:
 حجت‌الاسلام والمسلمین ماندگاری؛ یک شب هم «من و تو» نبینند بهتر است.
بعد از رحلت پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم، باب معرفت و باب اطاعت اهل‌بیت علیهم‌ السلام بسته شد. فقط باب محبت باقی ماند. گل محبت هم قصه عاشوراست. لذا همه اهل‌بیت روضه‌خوان شدند تا ریسمان محبت مردم به امام حسین علیه‌السلام قطع نشود.

حاج آقا وقتی در جامعه با جوان‌ها مواجه می‌شویم، جوان‌ها از خیلی موضوعات گله دارند. واقعا در مشکلات اعتقادی و فرهنگی جامعه مقصر کیست؟

بسم الله الرحمن الرحیم. اگر باور داریم این نظریه دینی را که باید قائل به تقسیم تقصیر باشیم؛ یعنی اول از همه، ما روحانیت و حوزه‌های علمیه و نظام، تقصیر خودمان را قبول کنیم که کوتاهی کردیم در این ۳۷ ساله. یعنی به این جوان بگوییم که آقا جان ما کم‌کاری کردیم، ما کوتاهی کردیم تو ما را ببخش. پیش خداوند از ما شکایت نکن. این باعث می‌شود که او بیاید جلو بگوید این باانصاف است. وقتی که خودمان باور کردیم که کم‌کاری کردیم، بعد بگوییم احتمالاً تو هم کم‌کاری کردی. ما نگفتیم ولی تو هم نپرسیدی! وقتی که این دو تا رکن ارتباط‌گیری و برقراری ارتباط، برقرار شد، حالا می‌گوییم: قبول داریم که یک مشکلی هست. پس بیا با همدیگر آن را حل کنیم. من قائل هستم که بعد از تقسیم تقصیر، باید همه باور کنیم که اولاً تمام مشکلات، راه‌حل دینی دارند. ثانیاً زمان می‌خواهد. ثالثاً هزینه دارد. رابعاً سختی دارد.

بیاییم به این جوان بگوییم آقاجان، دشمن ۲۰ سال است طول کشیده شما را از بعضی ارزش‌ها منحرف کرده، جابجا کرده، اولویت‌ها را جابجا کرده، احتمالاً ده یا پانزده سال هم طول بکشد این‌ها برگردد سر جایش. این جوان را ناامید نکنیم. به او امید بدهیم که (این مشکلات) درست شدنی است. ما هیچ معضلی نداریم که درست شدنی نباشد. درست شدنی است و هم‌چنین من بارها گفته‌ام مشکلات امروز به ویژه حتی مشکلات فرهنگی سخت‌تر از ساقط کردن رژیم طاغوت نیست، سخت‌تر از اداره جنگ تحمیلی هم نیست. ما در ساقط کردن رژیم طاغوت و در اداره‌ی جنگ، پای دین ایستادیم و پای ولایت ایستادیم و پای استقامت ایستادیم. الآن هم پای دین بایستیم. دوباره بیاییم سراغ مسجد. مسجد، هیأت، روحانیت. پای ولایت هم بایستیم ان‌شاءالله پای استقامت هم بایستیم. به آن جوان بگوییم که قدم اول این است که دشمن از من و شما، ایمان به غیب را گرفت!! این ایمان به غیب را برگردانیم.

دو: باور نسبت به ایمان و اسلام و استقامت را گرفت. بیاییم این باور را برگردانیم.

قدم سوم: این است که دشمن از من و شما فهم دینی را گرفت. بیاییم فهم دینی را برگردانیم. از هر چیزی فهم دینی پیدا کنیم.

قدم چهارم: این است که رعایت دینی کنیم. هرکدام هم لوازمی دارد.

قدم پنجم: مجاهدت دینی، یعنی «باور»، «ایمان به غیب»، «باور به قرآن و عترت»، «فهم دینی»، «رعایت»، «مجاهدت دینی»؛ راه بازگشت است. همان‌که قرآن می‌فرماید: «الا الذین آمنوا و عملوا الصالحات و تواصو بالحق تواصو باصبر» همان هم استقامت است و گرنه در خسارت هستی. یعنی این جوان هم هم‌چنان که مابقی سخنرانان اشاره کردند؛ جوان زمان طاغوت که غرق شده در منجلاب زمان طاغوت بود با همین شیوه امام خمینی برگشت. یعنی این جوان امروز به اندازه جوان زمان طاغوت هنوز غرق نشده. پس قابل برگشت است.

خیلی‌ها مثل حضرت آقا باور دارند که جوان الآن به مراتب بهتر از جوان اول انقلاب اسلامی است. نظرتان چیست؟

باطن او بله. ما قائل هستیم باطن او بهتر است. ظاهرش احتمالاً غلط‌انداز شده. این را قبول داریم. اما باطن او را قبول داریم. باطن او خیلی بهتر است. ظاهرش یک کمی مشکل دارد. پس با باطن او پیوند بزنیم. نقداً از ظاهرش عبور بکنیم. وقتی با باطن او کار کردیم ظاهرش هم درست می‌شود.

در ماه رمضان با آن دسته افرادی که روزه‌خواری به صورت علنی می‌کنند چه باید کرد؟ آیا ما وظیفه‌ای داریم؟

ما می‌گوییم اول برای او دعا کنیم. اول او را به عنوان یک مریض ببینیم و برایش دعا کنیم. ثانیاً اگر زمینه‌ی پذیرش هست به او تذکر بدهیم. دو نفری… آقا به آقا تذکر بدهد و خانم به خانم تذکر بدهد.
«ببخشید خانم محترم، اگر ممکنه، چون من احتمال می‌دهم شما یا مریض باشید یا نمی‌توانید روزه بگیرید اما همان خدایی که فرموده به دلیل مریضی، می‌توانید روزه بخورید، همان خدا گفته جلوی مردم نخورید. ممنون می‌شوم اگر آب را جای دیگری بخورید.» اگر قبول کردند؛ که من معتقدم خیلی‌ها قبول می‌کنند اگر ما درست با ادبیات احترام‌آمیز بگوییم قبول می‌کنند. فرض کنیم گفتند به شما هیچ ربطی ندارد، می‌گوییم «من چون شما را دوست داشتم و حس کردم شما متدیّن هستید و خدا را قبول دارید، خواستم این تذکر قرآنی را بدهم. دوست ندارید عذرخواهی می‌کنم.» اثرش قشنگ می‌شود.

اگر هم خدای ناکرده داشت به درگیری می‌کشید آن نفر دوم بیاید جلو و شما را جدا کند بگوید ببخشید.

نه از منظر ما ولی از نظر شرع این خوب است که یک عده‌ای در طول سال هرکاری دلشان می‌خواهد انجام می‌دهند و در مدار دین‌داری نباشند اما در شب نیمه شعبان می‌آیند شربت پخش می‌کنند و شب قدر هم اشک می‌ریزند و فردا شب دوباره می‌روند و شبکه‌ی «من و تو» نگاه می‌کنند

خیلی خب گرفتم. به نظر شما این جوان همان یک شب را برود شبکه من و تو نگاه کند بهتر است یا همان یک شب را هم نرود.

خیلی‌ها معتقدند این همان یک نخ باریکی است که بگذاریم قطع نشود.

اعتقاد دینی همین است. اولیای خدا با آدم‌هایی که یک نخ کوتاهی با خدا اتصال داشتند... اصلاً بگذارید خیال شما را راحت کنم؛ بعد از رحلت پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم، باب معرفت اهل‌بیت علیهم‌السلام و باب اطاعت اهل‌بیت علیهم‌السلام بسته شد. فقط باب محبت باقی ماند. گل محبت هم قصه عاشوراست. لذا همه اهل‌بیت علیهم‌السلام روضه‌خوان شدند تا ریسمان محبت مردم به امام حسین علیه‌السلام قطع نشود. اطاعت نمی‌کنند، معرفت ندارند، ولایت ندارند، حداقل محبت را داشته باشند. این بهترین دلیل است که هر فردی یک ذره محبت هم که دارد همین که به امام حسین علیه‌السلام احترام گذاشته، ما به او احترام بگذاریم ان‌شاءالله باب نجات برای او باز می‌شود.

منبع پایگاه اطلاع رسانی هیات رزمندگان اسلام 

تاريخ: ۱۳۹۴/۴/۱
نام:
پست الکترونیکی:
نظر شما:
سامانه اعزام مبلغ دفتر تبلیغات سمتا
دوره مسیحیت
نقد فرق تصوف و دراویش
تربیت مبلغ خواهران
کارگاه مطالعات سینمایی
زمانبندی امتحانات بینش مطهر
فراخوان جذب، گزینش و ارتقاء رتبه
پاتوق داستان
ایپرسش
دانلود نرم افزارهای مرکز ملی پاسخگویی
فرم ارسال اخبار شما
لینکستان سایت‌های مرتبط
آخرین اخبار سایر خبرگزاریها
  صفحه اصلی  |   گزارش از مطالب  |   درباره ما  |   اخبـــار  |   دانلود نرم افزار 
Copyright © 2010. All rights reserved.
Developed by WebBox Portal