حساب کاربری | عضویت    امروز: ۱۳۹۸ پنج شنبه ۲۹ فروردين     
ارسال به دوستان  نسخه چاپی
پایگاه فرهنگی تبلیغی رسالات:
 پاسخ به 10 سؤال پیرامون واقعه عاشورا (1)
قيام امام باعث شد تا دين اسلام از نو زنده شود و براي همين خود پيابر و امامان دستور داده‌اند كه شيعيان ياد امام را همواره گرامي بدارند و اين‌كه شيعه اين همه نسبت به امام حسين علیه‌السلام اظهار محبت مي‌كند به خاطر همين شفارش‌هاي امامان است نه اين‌كه از پيش خود اين برنامه‌ها را ساخته باشند.

سؤال: شنیده‌ام که در روز عاشورا هنگامی که اهل بیت امام حسین علیه‌السلام به اسارت گرفته شدند، اهل بیت ایشان که عموماً خانم بودند پای برهنه بودند. می‌دانم که اهل بیت امام حسین بیش از هر شخص دیگری بر حفظ حیا و حجاب خود تأکید داشتند و سؤالم این است که اگر گفته بنده صحیح است، چطور حجاب کاملشان را حفظ می‌کردند؟

پاسخ: باسلام خدمت شما پرسشگر محترم.

یکی ازدرس‌هایی که زنان قهرمان در کربلا، به دیگران داده‌اند حفظ ارزش‌هاى دینى و اعتراض به هتک حرمت خاندان نبوت و رعایت عفاف و حجاب در برابر چشم‌هاى آلوده است. زنان اهل‌بیت، با آن که اسیر بودند و لباس‌ها و خیمه‌‏های‌شان غارت شده بود و با وضع نامطلوب در معرض دید تماشاچیان بودند، اما اعتراض کنان، بر حفظ عفاف تأکید مى‌‏ورزیدند. امّ کلثوم در کوفه فریاد کشید که آیا شرم نمى‌‏کنید براى تماشاى اهل بیت پیامبر جمع شده‌‏اید؟ وقتى هم در کوفه در خانه‏‌اى بازداشت بودند، زینب اجازه نداد جز کنیزان وارد آن خانه شوند. در سخنرانى خود در کاخ یزید نیز بر این گونه گرداندن بانوان شهر به شهر، اعتراض کرد: «امن العدل یابن الطلقاء تخدیرک حرائرک و امائک و سوقک بنات رسول الله سبایا قد هتکت ستورهن و ابدیت وجوههن یحدو بهن الأعداء من بلدالى بلد و یستشرفهن اهل المناهل و المعاقل و یتصفح وجوههن القریب و البعید و الغائبو الشهید...» (اللهوف سید بن‌ ‌طاووس ترجمه بخشایش) و نمونه‏‌هاى دیگرى از سخنان و کارها که همه درس‌آموز عفت و دفاع از ارزش‌هاست که آن‌ها داشته‌اند و اگر در جایی یا صحنه‌ای پای آن‌ها پوشیده نبوده یا حجاب کامل نداشته‌‌اند از ناحیه خود آن‌ها نبوده است. این دشمنان بوده‌اند که آن‌ها را به آن روز در آورده بودند و به آن‌ها بی‌احترامی می‌کردند و الّا خود آن‌ها پوشش و حجاب کامل داشته‌اند.

موفق و پیروز باشید.

سؤال: این‌که امام حسین علیه‌السلام فرمودند: «من برای اصلاح امت جدم قیام کردم»، بنده شنیده‌ام بارها گفته‌اند که وقتی امام در مقابل لشکر حر قرار گرفت گفت بگذارید من به راه خودم بروم یا به یمن بروم یا به ایران، مگر هدف امام قیام نبود پس چرا خواست که به جایی دیگر برود و درگیر نشود و چرا از مکه به مدینه و از مدینه راهی مکان‌های دیگر شد، ایشان که ترسی نداشتند که بخواهند استغفرالله فرار کنند، پس دلیل این حرکت ایشان که مطمئنا حکمتی دارد چیست؟

پاسخ: با سلام خدمت شما پرسش‌گر محترم

الف) امام حسین علیه‌السلام قیام کرده‌اند بر علیه حکومت یزیدیان. یک علت آن همین است که شما در سؤال بیان نموده‌اید، اما توجه داشته باشید هدف امام حسین جنگ و خونریزی نبوده است. هدف آن اصلاح دین پیامبر بوده است که به انحراف کشیده شده بود. آن‌ها مقابل امام حسین علیه‌السلام قرار گرفته‌اند و مانع پیشرفت احیای فرهنگ محمدی شده‌اند.

ب) آن‌ها می‌دانستند که امام حسین علیه‌السلام از این هدف پاک خود کوتاه نخواهد آمد و اگر راه را هم برای امام حسین باز می‌کردند باز هم امام حسین کوتاه نمی‌آمد و مردم را می‌خواست آگاه و روشن کند که دین اسلام در خطر است و این‌ها دارند دین را به زمان جاهلیت بر می‌گردانند...

موفق و پیروز باشید.

سؤال: گریه بر امام حسین بالاتر است یا گریه بر خدا؟

پاسخ: با سلام خدمت شما پرسشگر محترم.

گریه و زارى در پیشگاه حضرت دوست از روى خضوع و تذلّل و مسکنت و فقر، به هنگام دعا و نیایش و به خصوص در وقت نماز و عبادت، یکى از مهم‌‏ترین کارهاى انبیا و امامان علیهم‌السلام بود. علاوه بر آن داریم که خود انبیاء برای امام حسین علیه‌اسلام گریه می‌‌کردند. آن‌ها وقتی عظمت کار امام حسین علیه‌السلام را درک کردند، اشکشان جاری شد و توسل پیدا کردند. این مسئله، تک بودن و عظمت کار امام حسین علیه‌السلام را نشان می‌‌دهد. خدا گریه برای امام حسین را دوست دارد.

موفق و پیروز باشید.

سؤال: چرا برای امام حسین علیه‌السلام باید 40 روز عزاداری کرد، در صورتی که برای بقیه امامان یک روز؟

پاسخ: باسلام خدمت شما پرسشگر محترم.

1) آن‌چه در حق حضرت امام حسين عليه‌السلام به وقوع پيوست درباره هيچ‌كدام از امامان و پيامبران روي نداده است. كدامين امام يا پيامبر را مانند امام حسين عليه‌السلام كشته‌اند؟! خود امام حسين، برادرانش، برادر زادگانش، خواهر زادگانش، پسرانش، خويشانش و همه يارانش را كشتند، خاندانش و خاندان يارانش را اسير كردند و شهر به شهر گرداندند و آن‌ها را شكنجه‌هاي روحي فراواني كردند. علاوه بر اين در طول تاريخ كساني را كه به زيارت آن حضرت مي‌رفتند مي‌گرفتند و شكنجه مي‌كردند و گاهي مي‌كشتند. حتي دشمنان امام حسين قبر آن حضرت را تخريب و تبديل به مزرعه كردند تا اثري از آن حضرت در تاريخ شيعه نماند. پس جا دارد كه شيعيان ياد امام را بسيار گرامي بدارند.

2) قيام امام باعث شد تا دين اسلام از نو زنده شود و براي همين خود پيابر و امامان دستور داده‌اند كه شيعيان ياد امام را همواره گرامي بدارند و اين‌كه شيعه اين همه نسبت به امام حسين علیه‌السلام اظهار محبت مي‌كند به خاطر همين شفارش‌هاي امامان است نه اين‌كه از پيش خود اين برنامه‌ها را ساخته باشند.

3) پيامبر اسلام صلي الله عليه و آله و امامان معصوم عليهم‌السلام در زمان خودشان نسبت به امام حسين عليه‌السلام ديدگاه خاصي داشتند و در هر فرصتي نسبت به حوادثي كه درباره امام حسين عليه‌السلام اتفاق خواهد افتاد رفتارهاي سوگوارانه داشتند و حتي روز اول تولد امام حسين، هم پيامبر و هم فاطمه زهرا سلام الله عليها گريه كردند.

4) در عصر حاضر دشمنان شيعه تلاش مي‌كنند تا در ميان مردم ياد امام حسين عليه‌السلام كمرنگ‌تر گردد چون هر چه ياد امام بيشتر شود مكتب شيعه بيشتر تقويت مي‌شود و اين‌كه مي‌بينيد در برخي كشورها نسبت به بزرگداشت بزرگاني كه از دنيا رفته‌اند حساسيت نشان مي‌دهند و اين بزرگداشت‌ها را نادرست مي‌دانند هدف اصلي آنان اين است كه مكتب شيعه تقويت نشود.

5) توجه به اين مطلب داشته باشيم كه ياد امام حسين عليه‌السلام ياد پيامبر و ياد امامان است و بين امامان از اين جهت تفاوتي نيست و همه اين‌ها مانند يك نور هستند و هر كدام را ياد كني آن يكي‌ها هم ياد شده‌اند و چون دشمن نسبت به امام حسين عليه‌السلام حساس‌تر است شيعيان هم به اين خاطر نسبت به امام حسين علیه‌السام بيشتر حساسيت نشان مي‌دهند.

موفق و پیروز باشید.

سؤال: من چند سالی است که دوتا سؤال دارم و از هر کی می‌پرسم جوابشو نمیدونه. چند روز پیش یکی از دوستام تبیان را به من معرفی کرد، من می‌خواستم بپرسم که آیا در واقعه عاشورا همسر امام حسین علیه‌السلام (مادر حضرت علی اصغر علیه‌السلام) بودند یا نه؟ و شهر بانو بود؟ سؤال دیگری که هم داشتم این بود که آیا مادر حضرت قاسم جعده بود یا کسی دیگر؟

پاسخ: باسلام خدمت شما پرسشگر محترم

1) رباب همسر امام حسین علیه‌السلام دختر امری القیس بن عدی و مادرش میسور مادر علی اصغر علیه‌السلام می‌باشد و در کربلا بوده است و داستان آن در کتاب ارزشمند لهوف سید ابن طاووس آمده است.

2) شهربانو طبق نقل بزرگان و کتاب‌های تاریخی در کربلا نبوده است.

3) رمله همسر امام حسن مجتبی علیه‌السلام مادر حضرت قاسم بن حسن علیه‌السلام است، ایشان زنی پارسا و زاهد بود که در روز عاشورا همراه با دو پسرش در صحرای کربلا نظاره‌گر ریختن خون پاکانی از تبار رسول خدا بود. قاسم بن الحسن فرزند نوجوان رمله، در روز عاشورا از امام حسین علیه‌السلام اجازه جنگ می‌‌خواست و حضرت نمی‌پذیرفت. رمله در بازداشتن قاسم از نیت جهاد، هیچ حرفی نزد و هنگامی که قاسم نوجوانش به دست دشمن به شهادت رسید، با شجاعت و صبر، این صحنه را نظاره کرد. فرزند دیگرش به نام ابوبکر بن حسن که با حضرت قاسم از مادر یکی بودند، نیز در صحرای کربلا در خون غلتید و شربت شهادت نوشید. آن زن با تقوا و صبور، همه این مصائب را در راه خدا و احیای دین رسول الله تحمل نمود و نقشی ماندگار از خود برای تاریخ به یادگار گذاشت. آن‌چه در سؤال بیان نموده‌اید صحت ندارد.

برای آگاهی بیشتر رجوع شود به:

1) زندگانی امام حسن مجتبی، سید هاشم رسولی محلاتی، ص 469-484.

سؤال: چرا سر امام بالای نیزه به جای خواندن آیه‌هایی از سوره فجر که شأن نزول آن مربوط به امام حسین علیه‌السلام است، آیه‌‌هایی از سوره کهف ؟

پاسخ: با سلام خدمت شما پرسشگر محترم.

به نظر می‌آید از آن‌جا که این آیه بیانگر نوعی اعجاب در داستان اصحاب کهف است که درباره امام حسین علیه‌السلام هم اتفاق خواهد افتاد. یعنی همان‌طور که رخداد اصحاب کهف نشان داد ظلم چه‌ها می‌کند و خداوند برای خاموش کردن ظلم ستمگران چه می‌کند، لذا از زبان مبارک امام حسین علیه‌السلام صادر شده است تا نشان دهد خداوند در پایان ماجرا چگونه ظالمین را از بین خواهد برد. شاید هم علت دیگرش این باشد که با توجه به پایان داستان کهف و پیروزی آن‌ها، امام این آیه را خوانده تا پیروزیی نهایی خود را به گوش آنان که اهل درک هستند برساند، کما آن‌که این چنین هم شد و امام حسن علیه‌السلام نامش به خیر ماندگار شد.

سؤال: سر امام حسین علیه‌السلام کجا خاک کردند؟

پاسخ: باسلام خدمت شما پرسشگر محترم.

در اين كه سر امام حسين عليه‌‌السلام كجا دفن شده است، منابع تاريخي شيعه و سني گزارش‌‌هاي گوناگوني آورده‌‌اند تا آن‌جا كه هفت قول در اين باره گفته شده است. اما آن‌چه که معروف و مشهور است الحاق سر به بدن شده است و این مورد تأیید اکثر علمای شیعه و سنی می‌باشد، بنا بر گزارش‌‌هاي تاريخي اين الحاق در روز بيستم صفر سال 61 بوده است. بنا بر قول مشهور، اين كار توسط امام زين‌‌العابدين عليه‌‌السلام صورت گرفته است.

برای آگاهی بیشتر رجوع کنید به مجلسي، بحارالانوار، ج 45، ص 145 و همو، جلاء العيون، ص 407.

سؤال: چرا شیعیان کارهایی چون زنجیر زدن و شمشیر زدن بر سر و سینه زدن و خون‌آلود کردن خود را انجام می‌دهند. مگر امام حسین علیه‌السلام به یارانش نگفت که وقتی که من به شهادت رسیدم، بعد از شهادت بر سر وصورت خود نزنید، آیا این سنت پیامبر صلی الله علیه و آله است؟ آیا پیامبر به چنین کاری امر کرده‌اند؟

پاسخ: باسلام خدمت شما پرسشگر محترم.

سینه‌زنی، زنجیر زنی، تعزیه خوانی، پوشیدن لباس سیاه و سیاه پوش کردن مساجد و تکایا، برای برپایی عزاداری حضرت سیدالشهدا و سایر امامان و ابراز تنفر از ظلم و ستم بنی‌امیه و بنی عباس و دیگر ستمگران چون در تداوم هدف عاشورا و توسعه‌ی فلسفه‌ی قیام و نهضت اباعبداللّه الحسین علیه‌السلام نقش مهمی دارد، عملی رایج و مستحب است و از مصادیق، تعظیم شعایر و افضل قربات است. لازم است همه‌ی ارادتمندان و محبان اهل البیت است در ضمن برخی از مراسمات مثل قمه زنی و لطمه زدن به بدن نهی شده است. لذا لازم است علما و دانشمندان و غیر آنان در اقامه عزا در ایام سوگواری و بر پایی مجالس جشن و سرور در هنگام میلاد آنان، از خود همت نشان دهند، زیرا تعظیم این امور موجب اقامه‌ی دین و احکام الهی و ریشه دواندن اعتقادات در عمق و درون جان انسان‌ها می‌گردد. (آیت اللّه فاضل لنکرانی ، جامع المسائل ، ج 1 ص 619ـ 620 آیت اللّه مکارم شیرازی ، مجموعه استفتائات جدید، ص 157 آیت اللّه حاج شیخ جواد تبریزی ، استفتائات جدید، ص 453) در سیره و سنت ائمه مراسم عزاداری وجود دارد
سؤال: چرا امام حسین علیه‌السلام با خانواده روانه کربلا شد؟

پاسخ: باسلام خدمت شما پرسشگر محترم.

هر قیام و نهضتی عمدتاً از دو بخش خون (قیام) و پیام تشکیل می‌گردد. مقصود از بخش خون، مبارزات خونین و قیام مسلحانه می‌باشد که مستلزم کشتن و کشته شدن و جانبازی در راه‌ آرمان مقدس است و مقصود از بخش پیام نیز، رساندن و ابلاغ پیام انقلاب و بیان آرمان‌‌ها و اهداف آن است.

با بررسی قیام مقدس امام حسین این دو بخش کاملاً در آن به چشم می‌خورد؛ زیرا انقلاب امام حسین علیه‌السلام تا عصر عاشورا مظهر بخش اول، یعنی بخش خون و شهادت بود و رهبری و پرچم‌‌داری نیز بر عهده‌ی خود ایشان قرار داشت و پس از آن، بخش دوم به پرچم‌داری امام سجاد علیه‌السلام و حضرت زینب سلام الله علیها آغاز شد که با سخنان آتشین خود، که پیام انقلاب و شهادت سرخ آن حضرت و یارانش را به آگاهی افکار عمومی رسانیدند و طبل رسوایی حکومت پلید اموی را به صدا درآوردند.

با توجه به تبلیغات بسیار گسترده و دامنه‌داری که حکومت اموی از زمان معاویه ضد اهل بیت به راه انداخته بود، بی شک اگر بازماندگان امام حسین علیه‌السلام، یعنی زن و بچه‌های ایشان، به افشاگری و بیدارسازی نمی‌پرداختند، دشمنان اسلام و مزدوران قدرت‌های وقت، نهضت بزرگ و جاویدان آن حضرت را در طول تاریخ کم‌ارزش و چهره‌ی آن را وارونه نشان می‌دادند؛ هم چنان که برخی در تهمتی درباره‌ی امام حسن علیه‌السلام گفتند: بر اثر ذاتالریه و سل از دنیا رفت؛ اما تبلیغات گسترده‌ی بازماندگان حضرت سیدالشهدا علیه‌السلام در دوران اسارت که کینه توزی سفیهانه‌ی یزید چنین فرصتی را برای آنان پیش آورده بود، اجازه چنین تحریف و جنایتی را به دشمنان نداد.

سؤال: برای بنده سوال شده است که چرا امام حسین علیه‌السلام با آن همه فضیلت و بزرگی در نبرد با یزید آن گونه بی یار و یاور می‌شود؟ چگونه برای کمک به یزید آن همه یار پیدا شد اما برای امام حسین علیه‌السلام کمتر کسی حاضر به کمک شد؟

پاسخ: با سلام خدمت شما پرسشگر محترم.

امام حسین در زمانى قرار گرفته بود که بدعت‌هاى زیادى در اسلام به وجود آمده بود، که مى‌دانست اگر قیام نکند، چیزى از اسلام باقى نخواهد ماند. چنان که خود فرمود: وقتى زمامدار حکومت اسلامى فردى مثل یزید باشد، باید فاتحه‌‌ی آن را خواند. از طرفى مى‌دانست که جد بزرگوارش فرمود: آن جا که بدعت‌ها ظاهر گردد، بر عهده عالمان است که حقایق را بگویند و اگر کتمان کنند، لعنت خدا بر آنان باد. بر این اساس باید قیام مى‌کرد، هر چند با یاران اندک. این‌که یاران کم بود بخاطر این بود که آن‌ها نمی‌خواستند به دنبال حق بیایند. همان گونه که در زمان رحلت امام زمان تعداد کسانی که با امام علی علیه‌السلام بوده به اندازه انگشتان دست هم نبودند. علاوه بر این در قرآن آیات زیادی بیان شده است که ملاک حقانیت اکثریت نیست؛ در قرآن می‌گویند «اکثرهم لایعقلون» و «اکثرهم لایفهمون» و... نمی‌توان گفت که حقانیت با اکثریت است و این‌که عده زیادی به سمت یزید رفتند به خاطر تن پروی و پول و نداشتن علم و آگاهی بوده است.

تهیه و تنظیم: سایت رسالات

برگرفته از پاسخ‌های حجت‌الاسلام سعیدی به شبهات عاشورا در سایت ایپرسش

تاريخ: ۱۳۹۴/۷/۱۹
نام:
پست الکترونیکی:
نظر شما:
سامانه اعزام مبلغ دفتر تبلیغات سمتا
دوره مسیحیت
نقد فرق تصوف و دراویش
تربیت مبلغ خواهران
کارگاه مطالعات سینمایی
زمانبندی امتحانات بینش مطهر
فراخوان جذب، گزینش و ارتقاء رتبه
پاتوق داستان
ایپرسش
دانلود نرم افزارهای مرکز ملی پاسخگویی
فرم ارسال اخبار شما
لینکستان سایت‌های مرتبط
آخرین اخبار سایر خبرگزاریها
  صفحه اصلی  |   گزارش از مطالب  |   درباره ما  |   اخبـــار  |   دانلود نرم افزار 
Copyright © 2010. All rights reserved.
Developed by WebBox Portal