حساب کاربری | عضویت    امروز: ۱۳۹۸ پنج شنبه ۲۹ فروردين     
ارسال به دوستان  نسخه چاپی
پایگاه فرهنگی تبلیغی رسالات:
 گفت و گو با امیرحسین حق خواه؛ مدیر کل شبکه کشوری فرزند بیشتر
هر جامعه ای که نرخ رشد جمعیتش پایین بیاید و از پنجره جمعیتی خارج بشود دچار بحران سالمندی و دچار انقراض نسل می شود. معلوم و مشخص است که دشمنان کشوری که تنها کشور شیعه است، کشوری که در تمام آن ندای اشهد ان علی ولی الله...

 در حاشیه ی هفتمین نمایشگاه دستاوردهای علمی پژوهشی حوزه علمیه خراسان مصاحبه ای داشتیم با مسئول غرفه ی پربازدید فرزند بیشتر که شما را به مطالعه ی آن دعوت می کنیم:

لطفاً خودتان را معرفی نمایید.

بسم الله الرحمن الرحیم. امیرحسین حق خواه. مدیر کل شبکه کشوری فرزند بیشتر.

چه ایده ای باعث شروع به کار این سایت شد؟ فعالیت های خود را از چه زمانی و با چه افرادی آغاز کردید؟

سایت فرزند بیشتر یک بخش کوچکی از شبکه ی کشوری فرزند بیشتر است.

شبکه ی فرزند بیشتر قسمت های مختلفی دارد؛ فعالیت های فیزیکی-عملیاتی داریم که در سطح کشور انجام می شود. توزیع پوستر و جزوات، فعالیت در شبکه های مجازی، شبکه های توجیه مخالفین و شبکه های مبارزه با مخالفین. در واقع سایت یک قسمت کوچکی از سایت است که تقریباً تمامی اطلاعات جمعیتی کشور و تمامی آمارهای کشوری مرتبط را به اضافه ی بحث توجیه سازی، مسائل تربیتی، معرفی و دانلود کتاب، همایش ها و... را ارائه می دهد. لذا سایت به خودی خود یک بخش مجزا نیست.

کلید شروع این حرکت با توجه به بحران جمعیتی در کشور و بیانات مقام معظم رهبری و تذکر جدی ایشان و چندین سخنرانی مختلف از ایشان در مورد فرزندآوری خورد. کار ابتدا خیلی ساده شروع شد. با ارسال پیامک کار را شروع کردیم و آن را کم کم گسترش دادیم. پوستری تهیه شد که سعی کردیم جامع و کامل باشد و بشود در اماکن عمومی آن را نصب کرد. یک نمونه از آن را محضر مبارک آقا هم فرستادیم. بودجه ی شروع کار را هم از خیرین و قرارگاه ولی امر تهیه کردیم.

بحران های تک فرزندی، نشان دادن جمعیت زیادی که در کشورهای دشمن ما ایجاد شده است و روند رو به رشد جمعیت آن ها و معضلاتی که در سال های آینده در کشور ما ایجاد خواهد شد از جمله مواردی بود که در پوستر گنجانده شده بود. هم چنین بروشورهایی با توجه به صحبت های حضرت اقا و توصیه های وزارت بهداشت و اطباء و برخی مسائل اجتماعی که شورای عالی فرهنگی انقلاب اسلامی آن ها را برای ما می فرستاد تهیه و در سراسر کشور توزیع شد.

ما کم کم به این نتیجه رسیدیم که بروشورهای مان کامل و جامع نیست. لذا بروشوری تهیه کردیم که از بچه ای که مدرسه نمی رود تا دکتری که مدرک پی اچ دی دارد بتوانند از آن بهره ببرد. روی این بروشور حدود 10 ماه کار شد و گردآوری مطالب و ویراستاری و کارهای گرافیکی آن زمان زیادی از ما گرفت اما بحمدالله توانستیم یک بروشور جامع و کامل و شاد را تحویل جامعه دهیم.

در فضای مجازی هم با سایت وارد شدیم. به لطف خدا بازدید سایت ما خیلی بالا است و آخرین خبرهایی که در مورد مسائل جمعیتی در کشور رخ می دهد را در سایت درج می کنیم.

از ظرفیت رایگان و پرمخاطب شبکه های اجتماعی نیز غافل نبوده ایم؛ گروه های مخالف و موافق را تحت پوشش قرار داده ایم و سعی داریم تمامی گروه ها را با این فرهنگ آشنا کنیم. ما قصدمان فرهنگ سازی است؛ چه برای افرادی که موافقند، چه برای مبلغین دینی و چه برای افرادی که متوجه برخی مسائل نیستند و باید توجیه شوند.

فعالیت این شبکه در ابتدا به صورت انفرادی شروع شد اما الآن بسیاری از مسئولین و برخی از بزرگان، دوستان ما در سپاه، قرارگاه ولی امر، بچه های ایران جوان و سایت ها و گروه های مختلف دیگر در این امر با ما همکاری می کنند.

بالاخره این دستور اسلام است و سنت است و سعی کردیم پاسخی به دغدغه ی مقام معظم رهبری در این زمینه نیز داده باشیم و به لطف خدا از این بحران بیرون بیاییم.

به عنوان یک فرد فعال در این زمینه و با توجه به این که حوزوی هستید، لطفاً در مورد جایگاه فرزندآوری در آیات و روایات توضیح دهید؟ این مسئله را سوای از دین چگونه تحلیل می کنید؟

ما در قرآن آیات زیادی داریم که به طور مستقیم به ازدیاد نسل اشاره دارد. بسیاری آیات دیگر هم وجود دارند که در تفسیرشان به این مسئله پرداخته شده است. هم چنین در روایات هم تأکید بر این مسئله واضح است. پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم خودشان با الفاظ مختلف مسلمانان را به این امر تشویق کرده اندکه در کتب مختلف از جمله وسائل الشیعه جلد 14 ذکر شده است.

روزی از امام کاظم علیه السلام در این زمینه پرسیدند. امام فرمودند: بروید دنبال بچه که رزق و روزیش را خدا می رساند.

ما نمی توانیم رزق و روزی یک مورچه را فراهم کنیم حالا نگران رزق و روزی بچه هستیم!! همان خدایی که ما را بوجود آورده است رزق و روزی ما و اولاد ما را می دهد. هر آن کس که دندان دهد، نان دهد.

هر جامعه ای که نرخ رشد جمعیتش پایین بیاید و از پنجره جمعیتی خارج بشود دچار بحران سالمندی و دچار انقراض نسل می شود. معلوم و مشخص است که دشمنان کشوری که تنها کشور شیعه است، کشوری که در تمام آن ندای اشهد ان علی ولی الله بلند است از این امر استقبال می کنند.

زمان جنگ که یادمان نرفته است. تمام دنیا علیه ما بودند. کشور ما را خدا نگه داشت با همین جوانان. ما با همین جوانان انقلاب کردیم. وقتی کشور ما پیر باشد علاوه بر بحران های اجتماعی، چشم طمع دشمنان نسبت به کشور ما بیشتر می شود. الآن دشمنان ما نقشه های 200 ساله و 50 ساله و 10 ساله و 1 ساله و حتی آنی برای کشور ما دارند و ما نباید خودمان آب به آسیاب دشمن بریزیم.

کاهش جمعیت یعنی کاهش مسلمین و کاهش مسلمین یعنی کاهش اقتدار و کاهش اقتدار یعنی ضعیف شدن کشور به لحاظ اجتماعی و سیاسی و اقتصادی و بهداشتی و فرهنگی. جمعیت کشور که کاهش یابد زیرساخت ها دچار اشکال می شود.

متأسفانه برخی می گویند کاهش جمعیت یعنی بهبود اشتغال و بهداشت و ... این اشتباه است. من یک مثال ساده می زنم. یک محله ای که 10 نفر جمعیت دارد را یک بقالی ساده پوشش می دهد. اگر همان محله 20 نفر جمعیت داشته باشد، او مجبور است شاگرد استخدام کند، توزیع کننده شاگرد استخدام می کند، تولیدکننده کارگر استخدام می کند و کارگاه جدید ایجاد می کند. نجار، آهنگر، ماشین فروش، نیروی انتظامی و... هم همین طور.

برخی هم مسئله ی مخارج را مطرح می کنند؟ خوب گفته شد که رزق و روزی را خدا می رساند اما شیطان بنا بر آیه ی قرآن وعده ی فقر می دهد. می گوید شما اگر بچه بیاورید نمی توانید خرجش را بدهید، فقیر می شوید. قرآن می گوید «مال و بنون»؛ مال و بچه با هم است. اگر ما بخواهیم جلوی آن مسیر طبیعی ای که خداوند قرار داده است را بگیریم طبعاً با مشکلاتی مواجه خواهیم شد.

هم چنین در مورد اشتغال این نکته را بگویم. همه از اول که مدیر و رئیس نبوده اند. آرام آرام رشد کرده اند و مدارج را طی کرده اند. الآن جوان به من می گوید شغل نیست. می گویم منظورت از شغل چیست؟ (با خنده) از لابلای کلامش مشخص می شود که منظورش این است که پشت یک میز بنشیند و خودکار دستش بگیرد و امضا کند و کولر گازی هم بالای سرش روشن باشد و منشی اش هم ارباب رجوع را بپیچاند و بگوید که آقای رئیس جلسه دارد!! ما منکر این نیستیم که برخی از زیرساخت ها مشکل دارد. پذیرش دانشگاه و خروجی آن زیاد است اما شغل های موجود در بازار متناسب با ان نیست. اما این دلیل بر این نیست که ما کار نکنیم.

یک روز با یک جوانی سر چهارراهی صحبت می کردم. به من گفت: کار نیست! گفتم اگر صادقی و تنبلی نداری بیا با هم دیگر برویم مغازه های دوطرف خیابان را تا چهارراه بعدی ببینیم. جالب این بود که در بین همین دو تا چهارراه 8-7 مورد تقاضا برای کارگر و کارمند وجود داشت. شاگرد نانوایی، مهندس کامپیوترف شاگرد ساده، راننده، آتش نشانی استخدام داشت، ارتش آگهی زده بود... ببینید کار هست، تنوع کاری هم هست ولی متأسفانه تنبلی هم هست؛ نابرده رنج گنج میسر نمی شود.

سایر موانع فرزندآوری کدامند؟

مشکلات 2 شکل دارند؛ برخی مشکل ها واقعاً وجود دارند و برخی تراشیده می شوند. مشکل تراشی می کنند؛ می گویند بچه پوشک می خواهد، کفش می خواهد.... این جور آدم ها لجوج هستند. برخی مسائل وجود دارد. بله، مشکل ورودی و خروجی دانشگاه و عدم تناسب با بازار کار قبول اما در برخی کشورها دانشجو باید نخبه باشد که بتواند مدرک دانشگاهی بگیرد.

متولدین دهه 50 و دهه 60 که از پنجره ی جمعیتی بیرون بروند ما به شدت افت جمعیتی پیدا خواهیم کرد و تمام مسئولیت می آید روی روی این بخش جامعه. جامعه ی پیری که احتیاج به مراقبت دارد. نمی تواند کار کند و زیرساخت های کشور دچار تزلزل می شود.

 

وقتی جمعیت زیاد شود نیاز به کارمند، نیروی خدماتی، آتش نشان، طلبه، معلم، کارگر، کشاورز، دامپرور و... بیشتر می شود. کاهش جمعیت کشور را به زمین خواهد زد. همه جوامع اینگونه اند و این مخصوص کشور ما نیست. اسرائیل این را پیش بینی کرده است. در اسرائیل هر خانواده باید 12 فرزند داشته باشد. به زنی که 8 فرزند و بیشتر داشته باشد مدال زن برتر می دهند. پوتین هم این را در روسیه اعلام کرد.

ببینید دشمن ما دارد این همه تبلیغات برای فرزندآوری می کند. برای کشور ما 75 میلیون خیلی کم است. اوائل انقلاب که ما نه پیشرفت های هسته ای داشتیم، نه نانو، نه پتروشیمی، نه پزشکی، نه کشاورزی، آن موقع تمام کارشناس ها می گفتند در ایران 200 میلیون نفر می تواند به طور معمول زندگی کنند. ما الآن با این همه پیشرفت مسلماً می توانیم بیش از 200 میلیون جمعیت داشته باشیم.

آقای شاهرخ ظهیری که از او به عنوان پدر صنایع غذایی ایران یاد می شود در جایی عنوان کرده بود که ما همین الآن بالقوه و نه بالفعل توانایی تأمین امنیت غذایی 400 میلیون نفر را در کشور داریم.

جالب است که کشور ژاپن که حالت جزیره ای دارد، مشغول اضافه کردن خشکی به بنادرش است! طبق آمارها و تحقیقات، آباد کردن بیابان های ایران کم هزینه تر از خشک کردن دریا در ژاپن است. اصلاً همه ی این ها به کنار، ما کشور ثروتمندی هستیم. در آن واحد چند نوع آب و هوا داریم. به لحاظ مجموع ذخائر نفت و گاز در دنیا اول هستیم. مشکل آب هم که می گویند شدید نیست. مشکل مدیریتی است و عدم استفاده بهینه. اگر ابلاغیه 14 بندی که آقا در مورد جمعیت فرمودند به درستی اجرا شود بسیاری از مشکلات و بحران ها حل می شود. ما هر جا از ولایت فاصله گرفتیم دچار بحران شدیم.

مشکل تراشی ها نتیجه ی جو خانواده ها است اما برخی از موارد را باید قبول کرد. هم چنین فشارها و تبلیغات فرهنگی دشمن و شبکه های بیگانه و انواع دیگر دشمنی ها را نباید فراموش کرد. اخیراً می شنیدم که در یکی از شبکه های معاند می گفتند نیازی نیست و ضرورتی ندارد که جمعیت ایران بالا برود. جوانی که دارد این را از ماهواره گوش می دهد متوجه نیست که اگر متولدین دهه 50 و دهه 60 از پنجره جمعیتی بیرون بروند چه خواهد شد! فکر می کند دکتر فلانی از کشور فلان که دارد می گوید لابد تحقیق کرده دیگه! خیلی از این افراد از منافقین هستند و با نظام ما و فراتر از آن با اسلام مشکل دارند.

متأسفانه چشم و هم چشمی ها نیز در زمینه ی فرزندآوری مؤثر است. الآن برخی تک فرزندی را کلاس می دانند و تعداد فرزند زیاد را بی کلاسی می دانند. خانواده ای که در خیلی از موارد از دشمن تقلید می کند چرا در فرزندآوری تقلید نمی کند. خانواده ای که 1 بچه دارد نمی تواند از یک آمریکایی با تعدادی فرزند تقلید کند. این را رهبری اشاره کرده بودند.

اصل بر این است که به سنت رسول الله عمل شود. اصلاً استحکام خانواده به بچه است. بچه مثل ملات است که بین 2 آجر قرار می گیرد و هر چه بیشتر باشد بنای خانواده مستحکم تر می شود. آمار طلاق و فساد نسبتش با فرزندآوری معکوس است.

امام صادق علیه السلام 1400 سال پیش فرمودند که سلامت و سعادت زن در این است که یا حامله باشد و یا بچه شیر دهد. گیر ما این است که باید حتماً یک دکتر ریش پرفسوریِ چشم سبزِ مو بور بیاید بگوید اینطوری تا ما قبول کنیم!! گنج در دست ما است اما استفاده نمی کنیم. فرزندآوری علاوه بر تحکیم بنیان خانواده باعث از بین رفتن فساد و طلاق و بسیاری از مسائل روانی موجود در جامعه می شود. اثر بعدی آن روی اجتماع است که باعث سالم تر شدن اجتماع می شود. بچه ها داخل خانه با هم محرمند اما وقتی تک فرزندی باشد، او مجبور است یا تنهایی بازی کند یا برود داخل کوچه با بچه هایی با فرهنگ های مختلف ارتباط بگیرد و بشود آن چه که نباید!

وظیفه ی مبلغان دینی در این رابطه چیست؟

اولین قدم را خود آقا برداشتند. فرمودند کاهش جمعیت تن انسان را می لرزاند. کسانی که منبر تبلیغی دارند باید در مورد ان تبلیغ کنند و فرهنگ سازی کنند و کشور را از حالت اکتفا به 1 یا 2 بچه خارج کنند. همین مسئله هم باید از طریق منبر حل شود. نفوذ کلمه از طریق منبرها بیشتر است. مردم ما مسلمان هستند و قطعاً وقتی آیات و روایات را در این زمینه برایشان بیان کنیم قبول می کنند. بیان بحران ها و آمارهای نگران کننده و توجیه مردم در این زمینه از طریق منبر بسیار روی مردم اثر خواهد گذاشت.

البته راهکارها را هم باید نشان داد. بیان این مسئله ممکن است باعث ایجاد گروه های موافق و مخالف شود؛ اشکالی ندارد، خود همین گفتمان ها کارساز است و باعث فرهنگ سازی می شود. وقتی این گفتمان ها گسترش پیدا کند و بحران ها به صورت جدی و غیرمغرضانه بررسی شود و فرهنگ سازی آن کم کم تمام کشور را در بر گیرد و تحت این فرهنگ ما بتوانیم به مقاصد ملی مان دست پیدا کنیم و بحران ها را پشت سر بگذاریم.

گاهی یکی از زوجین متمایل به فرزندآوری هست و همسرش نه؟ برای هر کدام از این دو گروه چه توصیه هایی دارید؟

این سؤالی است که خیلی از زوجین می پرسند و مسئله ای است که بسیاری از زوجین با آن روبرو می شوند. جا دارد در مورد آن کار شود و کارشناسی شود. باید محبت در بین زوجین دو طرفه باشد. طرف مقابل نباید احساس کند که همسرش دارد فرزند را به او تحمیل می کند. باید کم کم به او بفهماند که بچه مهر خانه است، لطف الهی و مایه برکت است است. رزق و روزی با بچه است. دفع و رفع عذاب ها با بچه است؛ چه بسا بسیاری از عذاب ها که به خاطر معصوم بودن فرزندان برداشته می شوند. وقتی زوجین و علی الخصوص طرف مخالف متوجه شود که بسیاری از بحران ها با این مسئله حل شدنی است و استحکام بنیان خانواده با همین فرزندان افزایش می یابد خودبخود ترغیب به فرزندآوری می شود.

متأسفانه گاهی بحران هایی در ذهن افراد وجود دارد که مانع این مسئله می شود. در این رابطه باید اولاً زوجین طوری رفتار کنند که اعتماد کامل طرف مقابل را جلب کنند و به طرف مقابل این اطمینان را بدهند که اگر فرزند بیاورند کاملاً پشتیبان او خواهند بود. این باید دو طرفه باشد. از لحاظ روحی، عاطفی و جسمانی. بحث های اقتصادی و اجتماعی را هم باید با واقع بینی حل کنند. هر آن کس که دندان دهد نان دهد. هیچ کدام از ما رزق و روزی مان را خودمان خانه نمی بریم. تمام رزق و روزی را خدا می رساند و فیض از جای دیگری است. ما وسیله هستیم و وظیفه داریم کار خودمان را انجام دهیم. آیه ی قرآن است که ما زمین را برای زنده و مرده ی شما کافی قرار داده ایم. از طرفی می گوید بچه و رزق و روزی با هم اند. شما بروید پژوهش میدانی کنید ببینید کدام خانواده ای هست که با چندتا بچه گوشه ی خیابان مانده باشد. بله می گویند اجاره خانه فلان است و گرانی است و ... اما خداوندی که به فکر ماهی ته اقیانوس هست و کرمی که زیر یک سنگ دارد زندگی می کند را روزی می دهد و به فکر او هست، آن وقت مگر می شود به فکر من بچه مسلمان نباشد. مسلماً خداوند حواسش به من بچه شیعه تو کشور امیرالمؤمنین علیه السلام زندگی می کنم هست. اگر پشتیبانی معنوی، مادی، جسمی و عاطفی وجود داشته باشد مسائل حل می شود. در آیه ی قرآن داریم که ما شما را لباس آن ها و آن ها را لباس شما قرار دادیم. زن و شوهر متمم و مکمل هم هستند. نباید یکی لنگ بزند.

وقتی خانم حامله است مردش باید او را کمک کند تا سر حد امکان. زن هم نباید توقعاتش را آن قدر ببرد بالا که مرد زده شود. همین روایت رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم که کارهای منزل را بین علی و فاطمه تقسیم کردند را ببینید. ببینید امیرالمؤمنین علیه السلام چقدر رعایت حضرت زهرا سلام الله علیها را می کردند و حضرت زهرا سلام الله علیها هم متقابلاً چقدر پشتیبان همسرشان بودند و رعایت او را می کردند. این می شود یک زندگی آسمانی. اگر این گونه باشد زندگی خیلی ساده و شیرین می شود و فرزندآوردن هم بسیار ساده‌تر از آن چه امروز دیده می‌شود خواهد بود و مشقت بسیار کمتری خواهد داشت و انس و الفت میان زوجین همه چیز را حل خواهد کرد. اصلاً ما برای چه ازدواج می کنیم؟ اگر بحث شهوترانی باشد که به ان ازدواج نمی‌گویند. یکی از ملاک‌های اصلی ازدواج بحث تولیدنسل است. ان شاالله نسلی که در کشور ایجاد می‌شود محب امیرالمؤمنین علیه‌السلام باشند.

و نکته‌ی آخر...

یک نکته را لازم می‌دانم بگویم؛ ما در سخنان مقام معظم رهبری چه در پایگاه khamenei.ir و چه در سایر منابع بسیار جستجو کردیم؛ چه در دوران ریاست جمهوری ایشان و چه در دوران رهبری ایشان؛ فقط دو جا من دیدم که ایشان توکل شدید به خدا کردند و این دو، یعنی دو نقطه‌ی بحرانی در تاریخ کشور. وقتی یک مقامی که در راس کشور است در دو جا فقط توکل شدید خود را بیان می‌دارد یعنی واقعاً مسئله‌ی بحرانی‌ای وجود داشته است. یک مورد آن همان جریان فتنه 88 بود که ایشان صاحب و مولای خود امام زمان (عج) را صدا زدند و گفتند که این مملکت مال شماست و شما باید کمک کنید و یک مورد دیگر همین جریان جمعیت بود که فرمودند: «خداوند و تاریخ باید این قضیه را بر ما ببخشند.» این یعنی مسئله جمعیت یک مسئله‌ی بحرانی است و یعنی ما باید ندای ولی فقیه را لبیک بگوییم و هر کس در حد خودش، چه از طریق تبلیغ، چه توجیه دیگران و چه تکثیر نسل خودش مسئول است. ان شاالله به سمت تولید نسل نبوی برویم.

تهیه و تنظیم: سایت رسالات
 
تاريخ: ۱۳۹۴/۱۰/۱۳
نام:
پست الکترونیکی:
نظر شما:
سامانه اعزام مبلغ دفتر تبلیغات سمتا
دوره مسیحیت
نقد فرق تصوف و دراویش
تربیت مبلغ خواهران
کارگاه مطالعات سینمایی
زمانبندی امتحانات بینش مطهر
فراخوان جذب، گزینش و ارتقاء رتبه
پاتوق داستان
ایپرسش
دانلود نرم افزارهای مرکز ملی پاسخگویی
فرم ارسال اخبار شما
لینکستان سایت‌های مرتبط
آخرین اخبار سایر خبرگزاریها
  صفحه اصلی  |   گزارش از مطالب  |   درباره ما  |   اخبـــار  |   دانلود نرم افزار 
Copyright © 2010. All rights reserved.
Developed by WebBox Portal