حساب کاربری | عضویت    امروز: ۱۳۹۹ پنج شنبه ۳ مهر     
ارسال به دوستان  نسخه چاپی
 امام هشتم به کدام حکومت می‌اندیشید؟
دشمنان در زمان امام رضا (ع) می‌ دانستند که امامت به ‌دنبال حکومت است، اما این را نمی ‌دانستند که آنان دنبال برپایی حکومت در دوران خودشان نبودند. مسئله آماده ‌سازی به‌ معنای آماده کردن یاوران از جهات علمی، تربیتی و فرهنگی در راستای شکل‌ گیری تمدن الهی است...

 
 
 

به گزارش پایگاه فرهنگی تبلیغی رسالات به نقل از تسنیم، حجت ‌الاسلام رشیدی ‌نسب، پژوهشگر حوزه قرآن و عترت، با اشاره به این پیش ‌فرض که خداوند برای ایجاد حکومت حقه برنامه ‌های خود را نظام‌ مند از مجرای خلیفه‌ خود پیش برده است، گفت: خلفای خدا در درجه عالی، اهل ‌بیت (ع) هستند و هر کدام از آنان نیز در راستای امر خدا گام بر می‌ دارند و برنامه ‌های الهی را پیاده ‌سازی می ‌کنند، در مقابل، دشمنان نیز برای مقابله با جبهه حق، برنامه ‌ریزی می‌ کنند و این جاست که صحنه نبرد حق علیه باطل شکل می ‌گیرد.

این پژوهشگر حوزه قرآن و عترت با تأکید بر این که صحنه ‌گردان حقیقی در مبارزه حق علیه باطل خداست، گفت: متأسفانه یکی از تصورات اشتباه درباره اهل‌‌ بیت (ع) که چند سالی است ایجاد شده، این است که صحنه ‌گردان اصلی را دشمنان آن بزرگواران می ‌دانند، به ‌عنوان مثال، می‌ گویند مأمون، امام رضا (ع) را به ایران کشاند، این در حالی است که صحنه ‌گردان اصلی به‌ اذن خداوند، امام زمان هر عصر است. دشمنان مکرهای زیادی را به کار می‌ گیرند، اما خداوند در آیه 54 سوره آل‌عمران می ‌فرماید: «و مکروا و مکر اللّه و اللّه خیر الماکرین»، آنان مکر می ‌کنند، خدا هم مکر می ‌کند و خدا بهترین مکر کنندگان است.

کاشت بذر علم توسط امام باقر(ع)

حجت ‌الاسلام رشیدی‌ نسب با اشاره به این که امام باقر (ع) در دوران خود بذر علم الهی را کاشتند و برای بشریت گنجی گرانبها به یادگار گذاشتند، یادآور شد: شکوفایی این بذر در دوران امام صادق (ع) به اوج خود رسید و ایشان در دوران خود با به‌ کارگیری ابزاری، مکر خدا را بر مکر دشمنان غلبه دادند و توانستند جبهه حق را به بهترین نحو پیش ببرند و در نتیجه به دست امام کاظم (ع) رساندند.

وی با بیان این که پس از شهادت امام کاظم (ع) دوران جدیدی شکل گرفت، گفت: در این دوران از یک طرف هارون دورانی سرشار از اختناق و سختی را ایجاد کرد و از طرفی دیگر با رسوایی‌ ای که با شهادت امام کاظم (ع) رقم زد، دیگر نمی ‌توانست دست به هر کاری بزند، لذا در آن دوره امام رضا (ع) خیلی مورد آزار و اذیت دشمنان قرار نگرفتند و ایشان نیز از این فرصت نهایت استفاده کردند و سه مسئله آماده‌ سازی، نظام ‌سازی و پیاده‌ سازی را با قوت پیش بردند.

این پژوهشگر حوزه قرآن و عترت افزود: مسئله آماده ‌سازی به‌ معنای آماده کردن یاوران از جهات علمی، تربیتی و فرهنگی در راستای شکل‌ گیری تمدن الهی است و چون هارون به فردی منفور تبدیل شده بود و توانایی اجرای هر کاری را نداشت، این دوره برای امام رضا (ع) برای پیشبرد جبهه حق دورانی بسیار مناسب بود. پس از این دوران، جنگ میان طوس و بغداد شکل گرفت و وقتی امین به حاکمیت رسید، با ایجاد مشکل میان این دو سرزمین، فرصت دیگری برای امام رضا (ع) برای پیشبرد جبهه حق به وجود آمد.

اهل‌بیت (ع) به‌ دنبال برپایی حکومت در دوران حضرت مهدی(عج)

حجت ‌الاسلام رشیدی ‌نسب افزود: دشمنان در زمان امام رضا (ع) می ‌دانستند که امامت به‌ دنبال حکومت است، اما این را نمی ‌دانستند که آنان دنبال برپایی حکومت در دوران خودشان نبودند، بلکه دنبال برپایی حکومت در زمان حضرت مهدی(ع) بودند و این رفتار آن بزرگواران موجب می ‌شد تا دشمنان از نقشه و برنامه آنان اطلاع نداشته باشند و نتوانند برنامه ‌ریزی کنند.

وی با اشاره به یکی از راه‌ حل های مأمون برای به دام انداختن امام (ع) تصریح کرد: یکی از راه ‌حل های چندبعدی مأمون این بود که امام رضا (ع) را از مدینه به ‌سوی طوس دعوت کند، این در حالی است که تا کنون دشمنان مدام در پی از بین بردن اهل ‌بیت (ع) بودند، اما مأمون در ابتدا رفتاری دوستانه نشان داد و پشت این ابراز دوستی، اهداف و مقاصد شیطانی ‌ای را در سر داشت.

این پژوهشگر حوزه قرآن و عترت با ابراز این که شیعه در آن زمان در خفا مبارزه می ‌کرد و در عین مظلومیت، از قداست نیز برخوردار بود، گفت: در چنین فضایی مأمون با دعوت امام رضا (ع) می‌ خواست شیعه را از این خفا خارج کند و بر امام (ع) نیز کنترل داشته باشد و مانع ارتباط امام (ع) با مردم شود. از دیگر اهداف او در دعوت امام رضا (ع)، پیدا کردن وجهه بیشتر در میان مردم، مخفی شدن پشت امام (ع) و پوشاندن زشتی های خود، کسب اعتماد اطرافیان و جلوگیری از شورش های شیعیان علیه خود بود.

وی با یادآوری افزایش محبوبیت امام رضا (ع) با وجود تمام اهداف شوم مأمون اظهار کرد: محبوبیت امام (ع) به حدی رسید که مأمون توان تحمل آن را نداشت تا این که امام رضا (ع) را زندانی کرد و بعد از مدتی امام (ع) را نیز به شهادت رساند، این رفتار مأمون دقیقاً اشاره به آیه «و مکروا و مکر اللّه و اللّه خیر الماکرین» دارد، او درصدد مکر بود، اما خدا نه‌ تنها مکر او را برطرف کرد، بلکه مکر خود را به بهترین نحو پیاده کرد.

حجت ‌الاسلام رشیدی‌ نسب با اشاره به نحوه خداحافظی امام رضا (ع) از خانواده خود در مدینه به‌ عنوان یکی از مکرهای الهی، یادآور شد: امام رضا (ع) در هنگام خروج از مدینه و حرکت به‌ سمت طوس، این سفر را سفری خواندند که بازگشتی برای آن وجود ندارد و علاوه بر اشاره به قرار گرفتن قبرشان در کنار هارون در طوس، از فضائل و امتیازات زائران خود خبر دادند، این رفتار امام (ع) موجب شد تا مکر مأمون دیگر کارآیی نداشته باشد. در این میان مأمون اعلام کرد تمام حکومت را در اختیار امام رضا (ع) قرار می ‌دهد، این در حالی بود که تا کنون به این راحتی حکومت از سوی دشمنان به اهل ‌بیت (ع) پیشنهاد نمی ‌شد، با این حال امام رضا (ع) حکومت را نپذیرفتند و اطرافیان ساده‌ لوح مأمون در میان مردم خبر عدم پذیرش حکومت این ‌چنینی را توسط امام رضا (ع) پخش کردند که این رفتار آنان مکر خدا علیه مأمون بود و خدا آنان را در برنامه خود به کار گرفته بود، چون با این کار آنان، مأمون دیگر نمی ‌توانست از این طریق پذیرش حکومت، وجهه امام (ع) را تخریب کند.

بدل امام رضا (ع) علیه مأمون

این پژوهشگر حوزه قرآن و عترت با ابراز این که مأمون وقتی نتوانست حکومت را به امام رضا (ع) تحمیل کند، درصدد تحمیل ولایتعهدی برآمد، اظهار کرد: امام رضا (ع) پس از عدم پذیرش حکومت، ولایتعهدی را پذیرفتند، امام چیزی را بیان کردند که کار مأمون مجدداً با سختی همراه شد و آن این بود که امام رضا (ع) اعلام کردند هیچ‌ گونه دخل و تصرفی در ولایتعهدی نخواهند داشت، اگر امام (ع) دخل و تصرفی می‌ کردند، به‌ معنای این بود که ایشان حکومت مأمون را قبول داشتند. در واقع، هر بار مأمون نقشه ‌ای علیه امام رضا (ع) ترتیب می ‌داد، امام (ع) بدل آن را اجرا می ‌کرد.

وی با بیان این مطلب که آن‌ قدر محبوبیت امام رضا (ع) و شیعیان در آن دوره زیاد شد که مأمون هیچ راهی جز این که بی ‌واسطه و در خفا ایشان را به شهادت برساند نداشت، تصریح کرد: دوران امام رضا (ع) نخستین دوره برای آماده‌ سازی، نظام ‌سازی و پیاده‌ سازی عصر غیبت است و امام رضا (ع) کاری کردند که پس از آن دوران، دیگر فرقه ‌ای ایجاد نشد و کسی که امامت امیرالمؤمنین (ع) تا امام رضا (ع) پذیرفت، شیعه دوازده امامی محسوب می ‌شد. ورود امام رضا (ع) به مشرق‌ زمین برنامه ‌ای بود تا مردمان مشرق ‌زمین به ‌راحتی بتوانند برای ظهور امام زمان (عج) آماده شوند.

 
تاريخ: ۱۳۹۵/۵/۲۴
نام:
پست الکترونیکی:
نظر شما:
سامانه اعزام مبلغ دفتر تبلیغات سمتا
تربیت مبلغ خواهران
کوثر هدایت 98
کارگاه مطالعات سینمایی
نقد مسیحیت
نقد عرفان های نوظهور
پاسخگویی به شبهات مذهبی
زمانبندی امتحانات بینش مطهر
فراخوان جذب، گزینش و ارتقاء رتبه
پاتوق داستان
ایپرسش
دانلود نرم افزارهای مرکز ملی پاسخگویی
فرم ارسال اخبار شما
لینکستان سایت‌های مرتبط
آخرین اخبار سایر خبرگزاریها
  صفحه اصلی  |   گزارش از مطالب  |   درباره ما  |   اخبـــار  |   دانلود نرم افزار 
Copyright © 2010. All rights reserved.
Developed by WebBox Portal