حساب کاربری | عضویت    امروز: ۱۳۹۸ چهارشنبه ۵ تير     
ارسال به دوستان  نسخه چاپی
 اصول و مبانی تبلیغ
تبلیغ نوعی فعالیت آموزشی است که به منظور نشر دانش و آگاهی‌ های سیاسی ، اجتماعی ، فرهنگی و نشر ارزش ها و سجایای اخلاقی صورت می‌ گیرد و رسالت تبلیغات اسلامی‌ را بالفعل کردن نیروی بالــقوه مسلمین از طریق رساندن پیام انقلاب اســلامی‌ در زمینه ‌های مختلف می‌ داند. همچنین به عناصر تبلیغ ...

 
 
 
 
 

نام کتاب: اصول و مبانی تبلیغ

نویسنده: اسماعیل‌کرم زاده

انتشارات: قم، معاونت پرورشي منطقه 1، 1373، 80 صفحه.

این کتاب مشتمل بر نه بخش می‌باشد. مؤلف در مقدمه یادآور مي‌شود که ستادهای تربیتی در مدارس به عنوان محور فعالیتهای تربیتی، نقش مهمی‌در جهت نیل به اهداف مقدس اسلام بر عهده دارند و این کتاب درصدد بازگویی اصول و روشهای مربوط به تبلیغ در نیل به اهداف تربیتی اعضای ستاد می‌باشد.

مؤلف در بخش اول به تعریف تبلیغ و تفاوت آن با تعلیم و امر به معروف و نهی از منکر پرداخته است. از نظر ایشان تبلیغ نوعی فعالیت آموزشی است که به منظور نشر دانش و آگاهی‌های سیاسی، اجتماعی، فرهنگی و نشر ارزشها و سجایای اخلاقی صورت می‌گیرد و رسالت تبلیغات اسلامی‌را بالفعل کردن نیروی بالقوه مسلمین از طریق رساندن پیام انقلاب اسلامی‌در زمینه‌های مختلف می‌ داند.

همچنین به عناصر تبلیغ که شامل مبلّغ، مخاطب و پیام می‌باشد، اشاره شده‌است و ویژگی‌های هر یک مختصراً بیان گردیده است. به عنوان نمونه از ویژگی‌های مبلّغ، آگاهی، ایمان به هدف، عامل به پیام و خیرخواه و ناصح می‌باشد. عوامل گوناگونی نیز در زمینه سازی مخاطب سهیم هستند که عبارتند از: درجه ایمان و آگاهی، ظرفیت، پایگاه اجتماعی و جایگاه مذهبی. پیام نیز باید دارای ویژگی‌های قابلیت اثبات و استدلال، هماهنگی با احساسات بشری و انطباق با نیازها و انگیزه ‌های بشر باشد.

در بخش دوم به راه‌های ابلاغ پیام پرداخته شده‌است. از آنجا که پيام باید متناسب با مخاطبین تبلیغی مشخص انجام گیرد، راههای تبلیغ شامل حکمت، موعظه، مجادله و خطابه می‌باشد. حکمت به عنوان راه تبلیغ، برهان و استدلالی است که منتج حق باشد. راه موعظه مناسب کسانی است که روحیه‌ای سرکش و بی قرار دارند چنانکه قرآن موعظه حسنه را توصیه نموده است. همچنین به برخی از تفاوتهای حکمت و موعظه اشاره شدهاست. روش مجادله در برخورد با مخالفین مورد استفاده قرار می‌گیرد به این ترتیب که با استفاده از مسائل مورد قبول فرد، وی را از موضعی که دارد، منصرف می ‌سازد و در جدال به طریق احسن باید به نکاتی همچون آزادی عقیده، شخصیت مخاطب و تفاهم را در نظر گرفت. روش خطابه نیز برای به جنبش واداشتن کسانی که روحیه ای خفته و خموش دارند، مناسب است. همچنین برخی از تفاوتهای خطابه و موعظه نیز ذکر شده ‌است.

در بخش سوم، روش ابلاغ پیام مورد بررسی قرار گرفته است. این روشها عبارتند از: تدرّج، تکرار، همراهی، تداعی و اسوه. در روش تدرّج باید به نکاتی همچون اعتقادات، ظرفیت و عمل مخاطبین توجه داشت و قرآن کریم نیز روش تدرّج را در سطح پیام، مخاطب و تبلیغ مد نظر داشته‌است. فرآیند تداعی معانی نیز تابع اصل یادگیری است که از دو طریق روش شرطی کلاسیک و روش شرطی وسیله ای صورت می‌ پذیرد.

در نهایت، مؤلف کاملترین، موثرترین و بهترین شکل تبلیغ را تجسّم عملی پیام می‌داند که از رهگذر تأسی افراد به اسوه و الگو محقق مي‌ شود.

 در بخش چهارم به وسایل ابلاغ پیام اشاره شده‌است. تقدس ذاتی شرط اولیه استفاده از هر وسیله در تبلیغ دانسته شده‌است که شامل وسایل پرداخت پیام و قالب تبلیغ می‌باشد. وسایل پرداخت پیام را فصاحت، بلاغت و عاطفه مخاطب تشکیل می‌دهد. هم چنین برخی از شاخص ‌های بلاغت عبارت اند از: پرهیز از پرگویی، توجه به نیاز مخاطب، تحرک و تازگی مطالب، توجه به زمان و عصر مخاطب. قالبهای تبلیغ نیز شامل مثل، داستان و نمایش می‌باشد که قرآن از این قالب ها بسیار استفاده نموده است.

در بخش پنجم روشهای ارتباط با مخاطب مورد توجه قرار گرفته است. انتخاب بهترین روش به معیارهایی همچون صرف وقت کمتر، کارآیی بیشتر و پذیرش آن بازمی‌گردد. و با توجه به این خصوصیات، روشهای ارتباط بر حسب نحوه ارائه آنها به انواع روشهای انفرادی، گروهی، طریقه ای و تبلیغ نتیجه ای قابل تقسیم می‌باشد. در روش انفرادی طرفین ارتباط مستقیماً تفهیم و تفاهم می‌کنند. تبلیغ گروهی شامل کلیه روشهایی است که مبلّغ با گروهی از مخاطبان سروکار دارد مانند روشهای مطبوعاتی. تبلیغ طریقه ای از تلفیق گویش و نمایش قابل اجراست و در تبلیغ نتیجه ای نتایج به دست آمده از بکارگیری روش جدید با توجه به واقعیتی اجتماعی و یا حرکتی مردمی‌از زبان کسانی که مجریان این عمل بوده اند بیان می ‌گردد مانند تعریف عملیات جنگی.

در بخش ششم به رسانه‌های تبلیغ اشاره شده‌است که شامل سخنرانی، مطبوعات و سینما می‌باشد. در روش سخنرانی نکاتی برای مبلّغ بیان گردیده است. از آنجا که مکان تبلیغ برای ابلاغ پیام به دانش آموزان محیط مدرسه می‌باشد، مؤلف توجه به مواردی همچون تابلو و پرچم مدرسه، کلاسها و راهروها و محل مناسب نصب اطلاعیه‌ها را توصیه می ‌نماید.

در بخش هفتم به پذیرش تبلیغ پرداخته شده‌است زیرا توجه به اصول و قواعد روانشناسی اجتماعی در کنار شناخت فرهنگ و سنتهای اجتماعی تبلیغات را آسانتر می‌سازد. لذا ابتدا مراحل پذیرش مورد بررسی قرار گرفته است که عبارتند از آگاهی، جلب توجه و علاقه مندی، ارزیابی، آزمایش و تجربه، پذیرش و پیگیری. سپس به حوزه‌های پذیرش و نسبیت کمیت تبلیغ اشاره شده‌ است.

در روند بازتاب پذیرش، توجه به انواع گروه‌های موجود در جامعه ضروری است که عبارتند از پیشروان یا نوآوران، زود پذیرندگان، پذیرندگان اولیه، پذیرندگان ثانویه و دیرباوران.

در بخش هشتم برنامه ریزی تبلیغ در مدرسه مورد توجه قرار گرفته است که عبارتست از کار تمرکز، تلفیق و تنظیم منابع موجود و مستعد در راه تدارک برنامه ای مناسب برای نیل به هدفهای مطلوب که شامل همه منابع انسانی و غیر انسانی موجود می ‌باشد.

در بخش نهم به ارزشیابی تبلیغ پرداخته شده‌است که مراحل ارزشیابی شامل بررسی و گردآوری شواهد و اطلاعات مربوط به زمینه کار، تعیین شاخص و ضوابط ثابت برای داوری و داوری و نتیجه‌گیری می‌باشد.

منبع: كتاب ‌شناسي توصيفي تبليغ ديني در ايران، سید محسن میرسندسی

 
تاريخ: ۱۳۹۵/۷/۱۳
نام:
پست الکترونیکی:
نظر شما:
سامانه اعزام مبلغ دفتر تبلیغات سمتا
کارگاه مطالعات سینمایی
دوره مسیحیت
نقد فرق تصوف و دراویش
تربیت مبلغ خواهران
زمانبندی امتحانات بینش مطهر
فراخوان جذب، گزینش و ارتقاء رتبه
پاتوق داستان
ایپرسش
دانلود نرم افزارهای مرکز ملی پاسخگویی
فرم ارسال اخبار شما
لینکستان سایت‌های مرتبط
آخرین اخبار سایر خبرگزاریها
  صفحه اصلی  |   گزارش از مطالب  |   درباره ما  |   اخبـــار  |   دانلود نرم افزار 
Copyright © 2010. All rights reserved.
Developed by WebBox Portal