حساب کاربری | عضویت    امروز: ۱۳۹۷ يکشنبه ۲۷ آبان     
ارسال به دوستان  نسخه چاپی
 حرکت جهادی حوزه در عرصه سینما ضروری است
باید یک حرکت جهادی در مورد مسائل فرهنگی از جمله سینما شکل بگیرد/ مبلّغین، ائمه جماعات و سایر افراد مذهبی که تریبونی در اختیار دارند، مردم و طیف به اصطلاح ارزشی را به دیدن فیلم های ارزشی تشویق کنند/ ارتباط مستقیمی میان جایزه گرفتن و ساختار فیلم وجود ندارد/ درام با تاریخ نویسی فرق دارد

 
 
 
 
 
 
 

سیاستمداران مغرض غربی، با استفاده از ابزارهای مختلفی از جمله سینما، همواره سعی داشته اند واقعیت های تاریخی را به نفع خود به تصویر بکشند و افکار و عقاید باطل خود را با اتکا به رسانه های مختلف بر افکار عمومی مردم دنیا مسلّط سازند. در این میان برخی از فیلمسازان ارزشی با مدد از محتوای غنی و هدایتگر دین اسلام و نمادها و قهرمانان ملی، قدم هایی را برای مبارزه با حرکت های خصمانه هالیوود برداشته اند. بر این اساس گفت و گوی کوتاهی با حجت الاسلام مصطفی یوسف زاده، منتقد جوان و مشهدی سینما ترتیب دادیم و علت فروش کم فیلم های ارزشی، ضرورت ورود طلاب و حوزه علمیه به عرصه های هنری از جمله سینما و عواقب کوتاهی در این زمینه را از وی پرس و جو کردیم. متن کامل این گفت وگو تقدیم می گردد.

چرا فیلم های ارزشی به نسبت سایر فیلم ها، فروش قابل توجهی در سینماهای کشور ندارند؟

در پاسخ به این سؤال باید ابعاد مختلفی را مد نظر قرار داد. برای مثال ساختار سینما، نوع جدول اکران، پخش کننده ها، تبلیغات و عوامل مختلف دیگری در فروش فیلم ها دخیل هستند و نمی توان فروش اندک یک فیلم را تنها به محتوای آن مرتبط دانست. بسیاری از فیلم های ارزشی و غیر ارزشی قربانی جدول اکران سینمایی می شوند؛ به عبارت دیگر در اکران فیلم ها عدالت وجود ندارد. مثلاً در حال حاضر یک فیلم عاشقانه بیش از صد سالن را در اختیار دارد، در حالی که به فیلم «یتیم خانه ایران» تنها حدود سی سالن رسیده است.

البته باید در رابطه با این که چه فیلمی ارزشی هست نیز بحث شود، اما قالب تولیدکنندگان فیلم هایی که ما آن ها را ارزشی می نامیم، معمولاً محتوا را مد نظر قرار می دهند و شاید همین مسئله آن ها را اندکی از رعایت دقیق ساختارهای سینمایی دور می کند و همین باعث ایجاد شکاف میان فیلم و مخاطب می شود و ارتباط خوبی میان این دو شکل نمی گیرد.

برای مثال کارگردان می خواهد بگوید که در قطعه ای فراموش شده از تاریخ ایران بیش از نه میلیون ایرانی کشته شده اند؛ نفس و نیت این کار بسیار خوب و اثرگذار است و می تواند چهره خبیث استعمار را نمایش دهد، اما باید توجه داشته باشیم که حرف به این بزرگی را در مدیومی مثل سینما باید به چه شیوه ای بیان کرد تا مخاطب با آن ارتباط برقرار کند. از طرفی برخی از فیلم های ارزشی ما مثل «محمد رسول الله» آقای مجیدی فروش بسیار خوبی داشته اند، بنابراین بعید است که مردم با فیلم های ارزشی مشکلی داشته باشند.

مشکل عمده فیلم های ارزشی را به ساختار سینمایی آن ها ارتباط دادید. پس چه طور فیلمی مثل «ایستاده در غبار» جایزه بهترین فیلم جشنواره فجر را از آن خود می کند؟

لزوماً ارتباط مستقیمی میان جایزه گرفتن و ساختار فیلم وجود ندارد و این گاهی به سلیقه افراد مربوط است. مثلاً ممکن است با تغییر هیئت داوران در یک جشنواره، فیلم برتر نیز تغییر کند و جایزه ها به نحو دیگری میان شرکت کنندگان تقسیم شود. بنابراین نظر و سلیقه هیئت داوران با نظر و سلیقه همه مردم برابر نیست، از طرفی ارتباط مشخصی میان جایزه گرفتن و فروش فیلم نیز وجود ندارد.

آیا این ادعا که جامعه دینی و ارزشی ما قدرت سینما را هنوز آن طور که باید نپذیرفته اند، قبول دارید؟

بله. این اشکال هم وارد است. فارغ از این که فیلم «یتیم خانه ایران» فیلم خوب یا بدی است، باید طیف های ارزشی جامعه به آن اهمیت دهند و برای تماشای آن در سینما وقت بگذارند. افراد دغدغه مند در زمینه مسائل ارزشی و دینی طیف گسترده ای از جامعه را تشکیل می دهند و اگر درصد کمی از این طیف در سینما حاضر شوند، شاهد فروش بالای فیلم های ارزشی خواهیم بود.

ساختار حوزه علمیه ما باید برخی از مسائل را به رسمیت بشناسد تا هنرمندان ارزشی با پشت گرمی و حمایت بیشتر، قدم های بعدی را محکم تر و جسورانه تر بردارند. در واقع باید یک حرکت جهادی در حوزه علمیه در مورد مسائل فرهنگی از جمله سینما شکل بگیرد و مبلّغین، ائمه جماعات و سایر افراد مذهبی که تریبونی در اختیار دارند، مردم و طیف به اصطلاح ارزشی را به دیدن این فیلم ها تشویق کنند تا کارگردان ها و سازندگان این گونه فیلم ها دلگرم شوند و مطمئن باشند که با وجود ضعف هایی که فیلم ارزشی آن ها دارد، طیفی از مردم از فیلم آن ها استقبال خواهند کرد.

اگر در آینده این اتفاق نیفتد و فیلم های ارزشی هم چنان از حمایت ها محروم باشند، چه عواقبی دامن گیر جامعه اسلامی خواهد بود؟

اگر ما فیلم ارزشی نسازیم، هالیوود بیکار نمی نشیند و با سیاست های مشخصی که دارد، علیه ارزش ها آثاری را تولید می کند. برای مثال اخیراً هالیوود به دنبال این است که فیلمی در رابطه با مولانا بسازد. این که ما با شعر یا تفکر مولوی موافق و یا مخالف هستیم، بحث دیگری است، اما خواستگاه این شخصیت شرقی است و غربی ها طبیعتاً او را با خوانشی که فرهنگ غرب از عقاید و رفتارهای او دارد، معرفی خواهند کرد. این اتفاق در مورد پیامبران الهی نیز افتاده است و هالیوود از خلأ موجود در این رابطه به نفع عقاید و افکار خود استفاده کرده است. هالیوود حتی در مورد شخصیت های ملی مذهبی شرقی مثل بوعلی سینا هم فیلم ساخته است.

این در حالی است که با گذشت 38 سال از انقلاب اسلامی، هنوز ما یک فیلم قابل دفاع درباره شخصیت بزرگ امام خمینی(ره) نساخته ایم. انقلاب اسلامی ایران اتفاق بزرگ قرن بود و اگر یک شخص آمریکایی چنین انقلابی را رقم زده بود، هالیوود صدها فیلم درباره آن می ساخت، همان طور که فیلم های زیادی برای رؤسای جمهور آمریکا ساخته اند. دلیل این که هالیوود در بسیاری از آثار خود سعی دارد ابرقهرمانانی چون مرد عنکبوتی، کاپیتان آمریکایی و بتمن بسازد این است که دستش بر خلاف دنیای شرق و اسلام از وجود چنین شخصیت هایی خالی است. هالیوود به این ها هم اکتفا نکرده و پا را فراتر گذاشته است و در مورد تاریخ ملت های مختلف هم فیلم ساخته است.

آمریکا در جنگ ویتنام شکست خورد اما هالیوود تعداد زیادی فیلم در ارتباط با این جنگ ساخته و سعی کرده است تصاویر دلخواه خود را به خورد مخاطب دهد، اما سینماگران ما هنوز نتوانسته اند ابعاد مختلف حادثه عظیم دفاع مقدس را نمایش دهند.

حوزه علمیه در این رابطه چه فعالیتی می تواند داشته باشد؟

طلبه های خوش فکر و بااستعدادی در حوزه علمیه هستند که در گام اول می توانند در موضوعات تئوری سینما و نقد و تحلیل آن فعالیت کنند و در مرحله بعدی به پشتیبانی محتوایی از کارگردانان ارزشی بپردازند. چرا باید دست مرحوم سلحشور از محتوای مورد نیاز برای ساخت سریال حضرت یوسف (علیه السلام) خالی باشد و در این زمینه دچار مشکلات فراوانی شود؟ اگر طلبه ای تسلط کافی به قرآن و روایات داشته باشد و درام را هم به خوبی بفهمد، می تواند نقش زیادی در تولید آثار سینمایی ایفا کند. البته باید توجه داشت که درام با تاریخ نویسی فرق دارد. در درام باید گزینش کرد و محتوای انتخاب شده را در یک سیستم هماهنگ، به تصویر کشید. حوزه می تواند در این زمینه ورود پیدا کند و طلبه هایی آشنا با ادبیات، فیلمنامه نویسی و سینما را تربیت کند. ایجاد ارتباط میان سینماگران و طلاب حوزه علمیه نیز راهکار دیگری است که می تواند سینمای ایران را از حالت کرختی و آپارتمانی خارج کند.

وظیفه و رسالت طلبه همراه با اجتماع تعریف شده است و نمی توان طلبه را بدون اجتماع تصور کرد، بنابراین طلاب علاوه بر آثار ارزشی و دینی، می توانند کارگردانان را در ساخت آثار اجتماعی نیز یاری کنند و تصویر واقع بینانه تری از اجتماع را ارائه دهند. بنابراین باید طلاب علاقه مند به فعالیت در رشته های هنری مرتبط با سینما را شناسایی کنیم، دوره های مختلف را برای آن ها تدارک ببینیم و سپس آن ها را به جامعه سینمایی معرفی و از آن ها حمایت کنیم. متأسفانه برخی افراد رسالت طلبه در قبال سینما را به گرفتن اشکالات شرعی از فیلم ها و بازیگران محدود کرده اند، در حالی که ما نقش طلبه را بسیار بالاتر از این می دانیم.

اگر مروری بر وضعیت سینمای کشور داشته باشیم خلأ عدم حضور روحانیت و ضعف خط دهی فکری و فرهنگی با گرایشات ارزشی و اسلامی به سینماگران را درک خواهیم کرد.

در پایان اگر صحبتی دارید، می شنویم...

از تمامی طلاب عزیز دعوت می کنم با جسارت و جدّیت بیشتری وارد عرصه های هنری شوند و جنگ فرهنگی را جدی بگیرند. جهاد فکری و فرهنگی ارزش بالاتری از جهاد فیزیکی دارد و رهبر معظم انقلاب هم بارها بر حضور حوزه علمیه در زمینه مسائل هنری و جنگ فرهنگی تأکید داشته اند. امیدوارم با حضور طلاب در عرصه سینما شاهد تحول چشمگیری باشیم.

با تشکر از فرصتی که در اختیار ما قرار دادید.

 
تاريخ: ۱۳۹۵/۱۰/۲۵
نام:
پست الکترونیکی:
نظر شما:
سامانه اعزام مبلغ دفتر تبلیغات سمتا
 کارگاه شناخت سینمای اخلاقی
دوره آموزشی پاسخگویی به پرسش های قرآنی
نجم الثاقب
ثبت نام جذب و گزینش
تربیت مبلغ خواهران
دوره مسیحیت
نقد فرق تصوف و دراویش
زمانبندی امتحانات بینش مطهر
فراخوان جذب، گزینش و ارتقاء رتبه
پاتوق داستان
ایپرسش
دانلود نرم افزارهای مرکز ملی پاسخگویی
فرم ارسال اخبار شما
لینکستان سایت‌های مرتبط
آخرین اخبار سایر خبرگزاریها
  صفحه اصلی  |   گزارش از مطالب  |   درباره ما  |   اخبـــار  |   دانلود نرم افزار 
Copyright © 2010. All rights reserved.
Developed by WebBox Portal