حساب کاربری | عضویت    امروز: ۱۳۹۷ شنبه ۳۰ تير     
ارسال به دوستان  نسخه چاپی
 گفت و گو با طلبه ای که سی و یک پروژه انیمیشنی را کارگردانی کرده است
وقتی مردم متوجه می شوند که یک طلبه فعالیت هنری، آن هم در زمینه انیمیشن دارد، اظهار تعجب می کنند و برای آن ها این امر بسیار جذابی است/ انیمیشن قالب بسیار جذابی است که می تواند مفاهیم را به شکلی بسیار اثرگذار به گروه کودک و نوجوان منتقل کند و بر همین...

 
 
 
 
 
 
 

لطفاً خودتان را معرفی نمایید

سید علی پورحسینی هستم و به عنوان مدیر گروه علوم قرآنی و حدیث با نگرش مسائل تربیتی در مجموعه مؤسسات فراگستر در حال فعالیت هستم. در کنار این مسئولیت، مدیریت گروه نما (نقاشی متحرک اسلامی) که در زمینه انیمیشن فعالیت می کند را نیز بر عهده دارم.

چه طور شد که حوزه علمیه را انتخاب کردید؟

پدر بنده با ادلّه خاص خودشان موافق حضور من در حوزه علمیه نبودند و معتقد بودند که فرزندانشان باید مسیر تحصیل در دانشگاه را طی کنند. از جهتی من علاقه و انگیزه بسیار بالایی برای این کار داشتم و نهایتاً با سختی فراوانی توانستم ایشان را راضی کنم. ایشان 6 شرط برای ورود من به حوزه علمیه تعیین کردند که یکی از آن ها خریدن 6 متر طناب دار بود!! پدرم این جمله مبهم و ترسناک را این گونه توضیح دادند: «روحانیت عمامه ای بر روی سر می گذارد که 6 متر طول دارد و تو باید آن قدر به مسیری که می روی معتقد باشی که جانت را کف دستت بگذاری، و اگر خواستند تو را با همان عمامه روی سرت دار بزنند، تو نترسی و از اعتقادت دست نکشی.» این شرط حکیمانه پدرم تحول زیادی در زندگی من ایجاد کرد.

انگیزه اولیه ورود به حوزه چگونه در شما شکل گرفت؟

هر کسی دوست دارد در اطرافیان و جامعه خود اثرگذار باشد و این اثرگذاری می تواند از جنبه های مختلف محقق شود؛ مثلاً گروهی از مردم با پول و ثروت اثرگذارند و عده ای با علم و دانش. بنابراین در اکثر خانواده ها یا حوزه مسائل مالی و بازار پررنگ است و یا تحصیل کلاسیک و دانشگاه. خدا را شکر خداوند راه سومی را هم در برابر بنده قرار داد و آن تحصیل در حوزه علمیه بود.

ما در محله خودمان یک جلسه قرآن هفتگی داشتیم و در آن یک بحث اساسی مطرح شده بود با این موضوع که مؤثرترین فرد در جامعه کیست؟ برخی از اعضای جلسه، دانشجویان را مؤثرترین قشر جامعه می دانستند و گروهی طلاب حوزه علمیه را. واقعاً بحث هایی که میان این دو گروه صورت می گرفت برای من که یک نوجوان بودم بسیار جالب و شنیدنی بود. آن جا کم کم با حوزه علمیه و این که فعالیت های مختلفی در آن وجود دارد که می توان به وسیله آن ها در جامعه اثرگذار بود، آشنا شدم. بالاخره من در چالش سنتی علم و ثروت، علم، آن هم علم دینی و حوزوی را انتخاب کردیم و الحمدلله فکر می کنم توانسته ام تا حدی در جامعه اثرگذار باشم.

چگونه وارد حوزه کودک و نوجوان و فعالیت های انیمیشنی شدید؟

ما در ابتدای ورود به حوزه علمیه در جلساتی غیررسمی با حدود 10 نفر از دوستان هم مدرسه ای در مورد چگونگی رسیدن به موفقیت در آینده بحث می کردیم. این جلسات غیررسمی 4 ماه ادامه داشت تا این که تصمیم گرفتیم به آن ها رسمیت بیشتری ببخشیم و یافته های شخصی و نتایج جلسات را مستند کنیم. 4 ماه نیز به این شکل سپری شد. سرانجام با همکاری گروه دوستان موفق شدیم سند چشم انداز 20 ساله ای را تهیه و تدوین و در 7/7/1377 از آن رونمایی کنیم. همچنین جشنواره ای به نام مهر (مجمع هر ساله روحانیون) را راه اندازی کردیم و نقش آن را رصد این چشم انداز در نظر گرفتیم. ده ساله ابتدایی این سند به پژوهش و پرورش نیروی انسانی اختصاص داشت و در ده ساله دوم بنا داشتیم که از فعالیت های صورت گرفته خروجی هایی در قالب های نوشتاری، تصویری و نرم افزاری داشته باشیم. برای مثال در قالب نوشتاری بیش از پانصد عنوان کتاب تألیف کردیم که سهم بنده بیش از چهل کتاب بود. از سال 1387 تا 1391 به بررسی نیازهای عمومی جامعه پرداختیم و پس از آن تا سال 94 در یک گرایش تخصصی به مطالعه و تحقیق پرداختیم. تا پایان چشم انداز یعنی سال 1397 نیز در حوزه نظریه پردازی فعالیت می کنیم. برای مثال من تصمیم گرفتم در رشته معارف قرآنی با نگاه تربیتی برای گروه کودک و نوجوان فعالیت کنم. کم کم نیز احساس کردم باید مفاهیم دینی و اخلاقی را با ابزارهای مختلف از جمله تصویر و انیمیشن انتقال داد تا مخاطب از دست نرود.

انیمیشن قالب بسیار جذابی است که می تواند مفاهیم را به شکلی بسیار اثرگذار به گروه کودک و نوجوان منتقل کند و بر همین اساس کارگردانی مجموعه های مختلف انیمیشنی را بر عهده گرفتم.

کارگردانی چند پروژه انیمیشنی را بر عهده داشته اید؟

در حال حاضر کارگردانی سی و یکمین پروژه انیمیشنی خودم را در دستور کار دارم که البته هر کدام از این پروژه ها خود شامل قسمت های زیادی است. برای مثال مجموعه «از خانه تا بارگاه» 166 قسمت دارد.

وقتی مردم متوجه می شوند که شما در زمینه انیمیشن فعالیت دارید، چه برخوردی با شما دارند؟

برایشان بسیار جذّاب است و متوجه می شوند که نهاد حوزه فعالیت های مختلفی دارد.

زندگی طلبگی چه محدودیت هایی دارد؟

طلبه هم مانند سایر مردم آزاد آزاد است و هیچ محدودیتی برای انجام فعالیت های اجتماعی ندارد. البته چون ما لباس پیامبر را پوشیده ایم، مردم از ما انتظار دارند که تقوا داشته باشیم. اگر برخی تقوا داشتن را محدودیت می دانند، بله، ما با محدودیتی به نام تقوا مواجه هستیم، در حالی که تقوا بر همه مسلمانان سفارش شده است و محدود به طلاب نیست.

تحصیل در حوزه علمیه چه آینده هایی دارد؟

طلاب حوزه علمیه در رشته های مختلف فعالیت تخصصی دارند؛ برای مثال در زمینه های گوناگون مسائل اجتماعی، اقتصادی، سیاسی، فرهنگی، هنری و حتی ورزشی، طلاب صاحب نظر و دارای ایده و نظریه دیده می شوند.

می توان رشته های مذکور را از طریق دانشگاه نیز پیگیری کرد. اصرار شما برای ورود به حوزه علمیه چه وجهی دارد؟

البته در هر عرصه و جایگاهی می توان خدمتگذار مردم و جامعه بود. ما هیچ مخالفتی با حضور جوانان با استعداد در دانشگاه ها و کمک به توسعه و پیشرفت کشور نداریم، بلکه تفاوت در شیرازه و پایه اصلی فکری است. من یک مثال می زنم؛ فرض کنید شما می خواهید کتابی را صحافی کنید. صحّاف از شما می پرسد که می خواهید کتابتان به چه شکلی صحافی شود؟ فنری شود یا تلقی؟ چسب بزنم یا بدوزم؟ در این حالت ما باید استفاده خودمان از کتاب را مد نظر قرار دهیم و با توجه به آن، شیوه صحّافی را انتخاب کنیم.

یافته های انسان آزمون و خطاست و شاید آن چه که امروز یک اصل است، بیست سال دیگر کنار گذاشته شود. در حالی که معجزه اسلام این است که اصول آن تغییرناپذیر است و اصولی را به شما آموزش می دهد که گذر زمان در آن ها خللی وارد نمی کند. هیچ نهادی بهتر از حوزه علمیه یافته های دینی را ارائه نمی دهد و ما برای اسلام شناس شدن راهی به جز آن نداریم.

نیاز کنونی جامعه به ورود جوانان به حوزه علمیه را چگونه ارزیابی می کنید؟

طلاب و علمای دین، جانشین انبیاء بوده و وظیفه آن ها هدایت است. امروز بسیاری از مناطق کشور از حضور طلاب حوزه علمیه بی بهره اند و بسیاری از روستاهای ما که معلم و پزشک دارند، فاقد طلبه اند. امروز طرحی به نام پزشک خانواده مطرح شده است که در آن پزشک با چند خانواده ارتباط مستقیم و مستمر دارد؛ اما آیا این ارتباط مستقیم و مستمر در حوزه مسائل دینی و اعتقادی نیاز نیست؟ به ازای هر چند نفر باید یک طلبه داشته باشیم؟ این سؤالات پاسخ هایی دارد که می تواند ضرورت ورود نوجوانان و جوانان علاقه مند به مسائل دینی را به حوزه علمیه مشخص نماید.

چگونه دیگران را برای ورود به حوزه علمیه تشویق می کنید؟

برخی از مراجع تقلید معتقدند ورود به حوزه علمیه از واجب کفایی گذر کرده و واجب عینی شده است. هر شخصی که توانمندی تحصیل در علوم دینی را در خود می بیند، بر او لازم است که وارد حوزه علمیه شود.

پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله) در روایتی مردم را به معادن تشبیه کرده اند؛ این معادن هر کدام کاربردی دارند که باید در راستای آن بکارگرفته شوند. اگر فرد حوزه علمیه و جنبه های فعالیت آن را به درستی بشناسد، متوجه خواهد شد که با استفاده از بستر موجود می تواند ظرفیت های خود در حوزه های گوناگون را ظهور و بروز دهد و به رشد و شکوفایی برسد. حضرت آقا در یکی از فرمایشات خود تأکید داشتند که بصیرت در همه جا لازم است، حتی در انتخاب رشته تحصیلی و بر این اساس من اطرافیان خود را به بصیرت تشویق می کنم.

به افرادی که در مورد آمدن و یا نیامدن به حوزه علمیه تردید دارند، می گویم: نترسید، این جا دریای رحمت است، فقط باید شنا بلد باشید تا به دُرها و لؤلؤهای آن دست پیدا کنید.

با تشکر از فرصتی که به ما دادید.

منبع: ویژه نامه پذیرش حوزه علمیه خراسان- اسفند 95

 
تاريخ: ۱۳۹۵/۱۲/۱۷
نام:
پست الکترونیکی:
نظر شما:
سامانه اعزام مبلغ دفتر تبلیغات سمتا
ثبت نام جذب و گزینش
زمانبندی امتحانات بینش مطهر
دوره مسیحیت
نقد فرق تصوف و دراویش
فراخوان جذب، گزینش و ارتقاء رتبه
پاتوق داستان
ایپرسش
دانلود نرم افزارهای مرکز ملی پاسخگویی
فرم ارسال اخبار شما
لینکستان سایت‌های مرتبط
آخرین اخبار سایر خبرگزاریها
  صفحه اصلی  |   گزارش از مطالب  |   درباره ما  |   اخبـــار  |   دانلود نرم افزار 
Copyright © 2010. All rights reserved.
Developed by WebBox Portal