حساب کاربری | عضویت    امروز: ۱۴۰۱ دوشنبه ۶ تير     
ارسال به دوستان  نسخه چاپی
 سهم مبلغان دینی در نهادینه سازی فرهنگ اهدای عضو
از 5 تا 8هزار مرگ مغزی سالانه در کشور، حدود نیمی از آنها قابلیت اهدای عضو دارند یعنی چیزی حدود 3هزار نفر. تا قبل از شیوع کرونا، سالانه حدود هزار نفر اهدای عضو می‌کردند؛ یعنی فقط یک سوم مواردی که این قابلیت را داشتند. بعد از شیوع کرونا همین آمار اهدای عضو هم 50درصد افت کرد! با نصف شدن آمار اهدای عضو، مرگ بیماران لیست انتظار پیوند 2برابر شد...
از 5 تا 8هزار مرگ مغزی سالانه در کشور، حدود نیمی از آنها قابلیت اهدای عضو دارند یعنی چیزی حدود 3هزار نفر. تا قبل از شیوع کرونا، سالانه حدود هزار نفر اهدای عضو می‌کردند؛ یعنی فقط یک سوم مواردی که این قابلیت را داشتند. بعد از شیوع کرونا همین آمار اهدای عضو هم 50درصد افت کرد! با نصف شدن آمار اهدای عضو، مرگ بیماران لیست انتظار پیوند 2برابر شد
 
 
نود ونه درصد  مرگ‌ها با مرگ قلبی است و فقط یک درصد از انسان‌ها با مرگ مغزی از دنیا می‌روند. به نظر من آن یک درصد، انسان‌های برگزیده‌ای هستند که خداوند این موهبت را نصیبشان کرده تا با اهدای اعضایشان، نجات‌بخش زندگی دیگران باشند.» این، شاه‌بیت صحبت‌های دکتر «کتایون نجفی زاده»، مدیرعامل انجمن اهدای عضو ایرانیان است که بعد از سال‌ها فعالیت در زمینه اهدای عضو، این اتفاق را توفیقی از جانب خداوند می‌داند که فقط نصیب بندگان برگزیده او می‌شود. 
...

اجازه بدهید باز هم با زبان آمار این موضوع را بررسی کنیم. طبق آماری که از قبل داشتیم، روزانه 7 تا 10 بیمار به دلیل نرسیدن عضو پیوندی، فوت می‌کردند. این تعداد ضرب در 365 روز سال، می‌شود حدود 3 هزار نفر. اگر یادتان باشد، بالاتر گفتیم 2 هزار نفر از آن 3 هزار نفری که سالانه قابلیت اهدای عضو داشتند، اعضایشان را اهدا نمی‌کردند. حالا اگر بدانیم هر فرد مرگ مغزی 8 عضو قابل اهدا دارد و حتی با فرض دیر رضایت دادن خانواده‌اش فقط 3 عضوش بتواند اهدا شود، حاصلضرب 2 هزار در 3 می‌شود 6 هزار عضو پیوندی. به‌این‌ترتیب تا قبل از کرونا، سالانه 6 هزار عضو ارزشمند انسانی که قابلیت اهدا داشت، خاک می‌شد.

پس، از یک طرف سالانه 6 هزار عضو قابل اهدا دفن می‌شد و از طرف دیگر، سالانه 3هزار فرد منتظر پیوند از دنیا می‌رفتند.

با یک حساب سرانگشتی مشخص می‌شود حتی اگر نصف آن 2 هزار نفری که اهدای عضو نمی‌کردند، برای این کار اقدام می‌کردند، هیچ‌کس از لیست بیماران نیازمند پیوند فوت نمی‌کرد...!
 
حالا چه باید کرد؟ باید کاری کنیم که آمار اهدای عضو را بالا ببریم و حداقل به شرایط قبل برگردیم تا بتوانیم از این روند افزایشی مرگ و میر در میان بیماران نیازمند پیوند جلوگیری کنیم. مسلماً کاهش آمار تصادفات و ایجاد مرگ مغزی، برای همه ما بسیار باعث خوشحالی است. بنابراین، کاری که باید انجام دهیم این است که از موارد مرگ مغزی موجود به بهترین شکل برای نجات جان بیماران لیست انتظار پیوند بهره ببریم. در این زمینه 2 کار باید انجام دهیم؛ اول اینکه تلاش کنیم تعداد بیشتری از خانواده‌های افراد مرگ مغزی را برای اهدای عضو عزیزانشان راضی کنیم. و دوم، تلاش کنیم این خانواده‌های عزیز در اسرع وقت برای این کار رضایت بدهند تا بتوانیم از تعداد بیشتری از اعضای افراد مرگ مغزی برای نجات بیماران نیازمند پیوند استفاده کنیم.

قلب انسان یک عضله است که مثل هر عضله دیگری برای منقبض و منبسط شدن، به یک منبع انرژی نیاز دارد. مثل وسایل برقی که تا به جریان الکتریسیته وصل نشوند، کار نمی‌کنند. خب، این جریان الکتریسیته، این منبع انرژی برای فعالیت و تپش قلب از کجا می‌آید؟ در قلب انسان یک باطری اتوماتیک وجود دارد به نام «گره پیشاهنگ» یا «گره سینوسی دهلیزی». این گره کوچک شگفت‌انگیز فقط با جابه‌جا کردن یون‌ها، امواج الکتریکی تولید می‌کند و این امواج در طول رشته‌های عصبی منتشر شده و باعث انقباض عضلات قلب می‌شوند.

 

اما این گره کوچک برای ایجاد این جریان الکتریسیته به اکسیژن نیاز دارد و یکی از ویژگی‌های شگفت‌انگیز آن هم همین‌جا مشخص می‌شود و آن اینکه وقتی جریان اکسیژن‌رسانی به بدن قطع می‌شود، این گره کوچک می‌تواند برای 6 تا 8 دقیقه بدون اکسیژن به تپشش ادامه دهد. اما اکسیژن موردنیاز قلب برای انقباض و تپش از کجا می‌آید؟ در حالت عادی این اکسیژن از ریه‌ها به قلب می‌رسد. اما فرمان تنفس از کجا می‌آید؟ از «ساقه مغز». به همین دلیل است که بی‌آنکه متوجه باشیم، نفس می‌کشیم حتی وقتی در خواب هستیم. از ساقه مغز، فرمان تنفس صادر می‌شود و باعث می‌شود ما به‌طور منظم نفس بکشیم.
 
 

تصور کنید اگر به دست من ضربه بخورد، دستم ورم می‌کند. اما اگر به سر و مغزم ضربه بخورد، چون بافت جمجمه، سخت و استخوانی است، اجازه ورم کردن را به مغز نمی‌دهد. در نتیجه، مغز در این فضای محدود استخوانی متورم و فشرده می‌شود و عروق مغز هم که از گردن عبور کرده و به بافت مغز رفته‌اند و عملیات خون‌رسانی به مغز را انجام می‌دهند هم فشرده می‌شوند و به‌این‌ترتیب خون‌رسانی به مغز متوقف می‌شود. وقتی این رگ‌ها بسته می‌شوند، خون به مغز و سلول‌های مغزی نمی‌رسد و همین اتفاق باعث می‌شود همه سلول‌های مغز و ساقه مغز بمیرند.

ازآنجاکه مرکز نَفَس در بدن، ساقه مغز است، با مرگ آن، جریان نفس و جریان اکسیژن‌رسانی در بدن متوقف می‌شود. از آن طرف، گفته بودیم باطری قلب یا همان گره پیشاهنگ برای تپش به اکسیژن نیاز دارد. وقتی مرگ ساقه مغز باعث توقف نفس و اکسیژن‌رسانی در بدن می‌شود، گره پیشاهنگ با کارکرد شگفت‌انگیزش وارد عمل می‌شود و مثل خازنی که جریان الکتریسیته را در خودش نگه می‌دارد، 6 تا 8 دقیقه می‌تواند بدون اکسیژن به تپش خود و تولید امواج ادامه دهد. حالا ما انسانی را داریم که سلول‌های مغزی‌اش مرده‌اند و یک‌به‌یک دارند متلاشی می‌شوند اما قلبش هنوز دارد می‌زند. خب، آیا این به این معنی است که او زنده است و می‌تواند به زندگی برگردد؟ قطعاً نه. چون بعد از پایان آن 6 تا 8 دقیقه، اگر اکسیژن نرسد، قلب از تپش می‌ایستد. چنانچه در این شرایط، اورژانس به موقع برسد یا این اتفاقات در بیمارستان افتاده باشد و تیم پزشکی به‌سرعت وارد عمل شوند و با انجام لوله‌گذاری، فرد را به دستگاه تنفس مصنوعی وصل کنند، قلب می‌تواند به کمک اکسیژن‌رسانی مصنوعی به تپش ادامه دهد.

یک توضیح تکمیلی لازم است. در حالت کما هم، عملکرد سلول‌های مغزی متوقف می‌شود اما ازآنجاکه ساختمان مغز حفظ شده، می‌تواند برگشت‌پذیر باشد. به همین دلیل است که گاه می‌بینید فردی بعد از چند سال از حالت کما خارج می‌شود و به هوش می‌آید. اما در مرگ مغزی چنین اتفاقی نمی‌افتد. مثل این است که مغز گوسفند را از سرش خارج کنید و آن را در یک جعبه قرار دهید و در گوشه اتاقی بگذارید و 3 روز بعد دوباره سراغش بروید. چه می‌بینید؟ همان مغز با همان شکل منسجم و با همان تازگی است؟ مسلماً نه. تنها چیزی که در آن جعبه می‌بینید، یک جسم فاسد متعفن است.
مشابه همین اتفاق در مرگ مغزی رخ می‌دهد و یک جسم متعفن فاسد شده در درون جمجمه باقی می‌ماند. این همان تفاوت مرگ مغزی با کماست. در مرگ مغزی چون ساختمان مغز متلاشی می‌شود، دیگر امکان برگشت وجود ندارد.

درست است. قلب فرد مرگ مغزی به کمک اکسیژن‌رسانی دستگاه همچنان می‌تپد و جریان گردش خون هم در بدنش ادامه پیدا می‌کند. در این شرایط ممکن است خانواده این فرد بگوید: «باشه. من همه زندگی‌ام را می‌فروشم، یک دستگاه تنفس مصنوعی می‌خرم و عزیزم را به خانه می‌برم تا با کمک این دستگاه قلبش به تپش ادامه دهد.» اما واقعیت این است که چنین اتفاقی، ممکن نیست. چرا؟ حتماً در فیلم‌ها هم دیده‌اید که مثلاً پای فردی در اثر یک حادثه دچار جراحت شدید شده و امکان درمان آن جراحت هم وجود ندارد. در این شرایط در اصطلاح گفته می‌شود پایش سیاه شده یا قانقاریا گرفته و باید قطع شود تا باقی اعضای بدن را آلوده نکند. ماجرا این است که از آن بافت مرده، مواد سمی آزاد می‌شود و اگر قطع نشود، به مرور سم منتشره از آن در بدن پخش می‌شود و تمام سلول‌های بدن را از بین می‌برد.

در مرگ مغزی هم همین‌طور است. از مغز مرده، مواد و سمومی ترشح می‌شود و با انتشار در بدن، باعث از بین رفتن تمام اعضا می‌شود. در مرگ مغزی، در بهترین شرایط و با بهترین مراقبت‌ها، حداکثر 2 هفته می‌توان قلب فرد را با دستگاه در حال تپش نگه داشت. و البته باید گفت هرچه زمان بگذرد، متاسفانه از کیفیت اعضا برای پیوند هم، کاسته می‌شود ببینید

هر فرد مرگ مغزی، 8 عضو قابل اهدا دارد؛ 2 کلیه، 2 ریه، قلب، کبد، لوزالمعده و روده. در روز اول مرگ مغزی، همه این 8 عضو قابل اهدا هستند. اما اگر این فرایند به تأخیر بیفتد، در روز دوم ممکن است فقط 3 عضو قابل اهدا باشد.
بنابراین هرچه سریع‌تر باید این اعضای ارزشمند انسانی از بدن فردی که بدنش پر از سم شده، جدا شود تا هم این اعضای قابل اهدا از مسموم شدن نجات پیدا کنند و هم با پیوند آنها به بدن بیماران لیست انتظار، زندگی آنها را نجات دهندتمام عملیات جداسازی اعضا از بدن فرد مرگ مغزی و بعد، پیوند آن هم باید در سریع‌ترین زمان ممکن انجام شود چون این اعضا در بیرون از بدن انسان امکان نگهداری ندارد و ظرف چند ساعت باید در بدن بیمار نیازمند پیوند کاشته شود. خوب است بدانید قلب و ریه، ظرف 4 تا 6 ساعت باید پیوند شوند، کبد در مدت 12 تا 18 ساعت و کلیه ظرف 18 تا 24 ساعت. بنابراین اگر خانواده فرد مرگ مغزی دیر تصمیم بگیرند، متاسفانه اعضای قابل اهدای بدن او در مقابل آن سموم آزاد شده، کیفیت خود را از دست می‌دهند. این اتفاق، به مقدماتی نیاز دارد. اول اینکه مردم جامعه باید با فرآیند مرگ مغزی آشنا شوند و بدانند یک مرده‌ای وجود دارد که ممکن است قلبش برای چند روز بتپد. وگرنه بدون این پیش‌آگاهی، وقتی خانواده یک‌دفعه با شرایطی مواجه شود که عزیزش روی تخت آی‌سی‌یو خوابیده و تیم پزشکی می‌گویند دچار مرگ مغزی شده و دیگر برنمی‌گردد، نمی‌تواند این موضوع را بپذیرد. مدام می‌گوید: «چطور می‌گویید مرده؟ اینکه هنوز قلبش می‌زند!»

ما باید این آگاهی را به جامعه بدهیم که بعضی مرده‌ها هستند که خدا این موهبت را به آنها داده که بتوانند نجات‌بخش زندگی دیگران باشند. مثالی برایتان می‌زنم. یک پرستار داشتیم که یک روز سوار تاکسی شد تا به محل کارش برود. در مسیر، جرثقیل روی تاکسی افتاد و همه سرنشینان آن در جا ایست قلبی کردند و از دنیا رفتند. فقط این پرستار دچار مرگ مغزی شد و خانواده‌اش اعضایش را اهدا کردند. همیشه به دوستانم می‌گویم: دوست داشتید جای کدامشان بودید؟ 4 سرنشین دیگر تاکسی یا آن پرستار؟ همه آنها مُردند اما آن پرستار به نظر من، برگزیده بود چون فرصت پیدا کرد نجات‌بخش زندگی دیگران باشد.

می‌دانید، 99 درصد مرگ‌ها با مرگ قلبی اتفاق می‌افتد و فقط یک درصد انسان‌ها با مرگ مغزی از دنیا می‌روند. به نظر من، این یک درصد که دچار مرگ مغزی می‌شوند، انسان‌های برگزیده هستند چون خدا این موهبت را به آنها داده که با اهدای اعضایشان، نجات‌بخش زندگی بیماران نیازمند پیوند باشند. چنین توفیقی نصیب هر کسی نمی‌شود.

 الگوها در این زمینه می‌تواند تاثیرگذاری زیادی داشته‌باشند. وقتی خانواده مرحوم «عسل بدیعی» که خودش هم در زمان حیاتش چند فیلم در زمینه اهدای اعضا بازی کرده‌بود، اعضا و نسوج او را اهدا کردند، بسیاری از هنرمندان و افراد جامعه را تحت‌تاثیر قرار داده و تشویق کردند با دریافت کارت اهدای عضو، برای این امر مهم داوطلب شوند. به همین ترتیب، اگر نام‌آوران جامعه در حوزه‌های مختلف برای اهدای عضو داوطلب شوند، در جلب توجه افراد جامعه و ترویج این فرهنگ تأثیر بسزایی خواهد داشت..
تاريخ: ۱۴۰۰/۳/۴
نام:
پست الکترونیکی:
نظر شما:
توانمندسازی مبلغان اعزامی فاطمی
دوره عمومی تربیت مبلغ خانواده
فراخوان پذیرش و ثبت نام تبلیغ تخصصی
فراخوان ارتقاء رتبه ی تبلیغی مبلغان 1400
فراخوان دوره نقد تصوف
دوره ی آموزشی جدید
سامانه اعزام مبلغ دفتر تبلیغات سمتا
تربیت مبلغ خواهران
کوثر هدایت 98
کارگاه مطالعات سینمایی
نقد مسیحیت
نقد عرفان های نوظهور
پاسخگویی به شبهات مذهبی
زمانبندی امتحانات بینش مطهر
فراخوان جذب، گزینش و ارتقاء رتبه
پاتوق داستان
ایپرسش
دانلود نرم افزارهای مرکز ملی پاسخگویی
توانمندسازی مبلغان اعزامی فاطمی
لینکستان سایت‌های مرتبط
آخرین اخبار سایر خبرگزاریها
  صفحه اصلی  |   گزارش از مطالب  |   درباره ما  |   اخبـــار  |   دانلود نرم افزار 
Copyright © 2010. All rights reserved.
Developed by WebBox Portal