حساب کاربری | عضویت    امروز: ۱۳۹۸ جمعه ۱ شهريور     
ارسال به دوستان  نسخه چاپی
رئيس دانشگاه تقريب مذاهب اسلامي ::
 حضرت امام حسين (ع) اسوه وحدت اسلامي است
حضرت امام حسين (ع) اسوه وحدت اسلامي و دوران امامت ايشان از فصل هاي برجسته در راستاي تقويت امت اسلامي است
حضرت امام حسين (ع) اسوه وحدت اسلامي و دوران امامت ايشان از فصل هاي برجسته در راستاي تقويت امت اسلامي است .اين مطلب مهم را حجت الاسلام والمسلمين احمد مبلغي درگفت‌وگوبا خراسان بيان مي  کند. رئيس دانشگاه تقريب مذاهب اسلامي که سال هاست درعرصه تقريب تحقيق وتلاش مي کند، با نگرشي جامعه شناختي به پرسش هاي خراسان درباره سيره امام حسين(ع) و وحدت اسلامي پاسخ مي دهد و از اين منظر قيام امام حسين(ع) را تحليل مي کند. در سالروز ولادت سرور آزادگان و سيد شهيدان حضرت اباعبدا...الحسين(ع)اين گفت وگو در پي مي آيد.

براي فهم وتحليل درست رويدادهاي صدراسلام به چه اصلي بايد توجه کرد؟

فهم درست رويدادهاي صدراسلام مستلزم توجه به اين نکته است که بدانيم تحولي درتاريخ اسلام رخ داده است و تازماني که به اين تحول توجه نکنيم، مطالعه ما درباره صدراسلام به ضعف وکاستي و نقص روشي دچار خواهد بود.

در صدراسلام مناسبات واحدي حاکم بود وجامعه با آن که در بردارنده دو مذهب شيعه و سني و اتباع آن ها بود به دو جامعه از هم جداي شيعي وسني تقسيم نمي شد. البته بعدهااين وحدت مناسبات ووحدت جامعه برهم خورد ورفته رفته هر يک از دو مذهب شيعه وسني جامعه اي جداي از جامعه ديگري پيدا کرد و هريک مناسبات خاص رادرميان خودبرقرارکردند. هرچنددربرخي کشورهاي اسلامي يک همزيستي که تداعي کننده همان مناسبات صدراسلام بود، ادامه پيداکرد.

متاسفانه چون امروزه مابايک ذهنيت برآمده ازمناسبات «دوجامعه اي» به حوادث و رويدادهاي صدراسلام نگاه مي کنيم ،درنتيجه به درستي نمي‌توانيم آن حوادث را دريابيم وتحليل کنيم .گاهي نيز به دليل همين ذهنيت نادرست، روايات رادر چارچوب جامعه متبوع خود تفسيرمي کنيم .به عنوان نمونه اگردرروايتي ازپيامبراکرم (ص)خطاب به مسلمانان آمده باشد که همديگررادوست بداريد ،هريک ازجامعه شيعه وسني آن را درفضاي مناسباتي خود تفسير مي کند؛ درحالي که درصدراسلام يک جامعه ويک نوع مناسبات درميان مسلمانان برقرار بود .

آيا بايد قيام امام حسين (ع)را هم با همين پيش فرضي که توضيح داديد، مطالعه وبررسي کرد؟

بله ،برهمين اساس وقتي امام حسين (ع) قيام مي‌کنند، قيام آن حضرت درظرف «دو جامعه اي» انجام نمي شود، هرچند دومذهب هست ولي جامعه واحد ويک نوع مناسبات برآن حاکم است .ازاين رو قيام امام حسين (ع)در ظرف گسترده اي که دربرگيرنده شيعه وسني است، تحقق مي يابد .اين امرازادبيات امام (ع)هم کاملا پيداست که آن حضرت دربسترچنين جامعه اي قيام مي کنند.چون برامت تاکيد مي‌کنندومي‌فرمايند :اذقدبليت‌الامه براع مثل يزيد. امام (ع) کلمه امت را به کارمي برندونمي فرمايند امت شيعه يا سني . ويادرجايي ديگربراسلام تاکيد مي کنند ومي فرمايند: وعلي الاسلام السلام ...ويادرعبارتي ديگرازاصلاح امت جدشان به عنوان هدف قيام يادمي کنند .تاکيد امام(ع)بر «امت جد» بيانگرآن است که بستراجتماعي حماسه عاشورا ،جامعه شيعه يا سني به تنهايي نبوده وچون بسترحرکت امام (ع)جامعه واحد صدر اسلام است ، مشاهده مي کنيم که دعوت کنندگان آن حضرت نيزتنها شيعيان نيستند بلکه بسياري ازدعوت کنندگان امام(ع) را اهل سنت تشکيل مي دهندکه به اصطلاح شيعه سياسي ونه اعتقادي بودند.

امام حسين (ع)نيز به هنگام يارگيري براي قيام تنها متوجه شيعه اعتقادي ومذهبي نيستند بلکه حتي کساني ازاهل سنت را که عثماني مذهب بودند ،به همکاري فرامي خوانند مانند زهيربن قين.بنابراين حرکت امام حسين (ع)چه دربعداهداف ،چه شعارها وچه ازنظر بسترحرکت اجتماعي ،متوجه يک جامعه و مناسبات واحد است. شاهد ديگر اين ادعا ،آن است که وقتي به آن حضرت پيشنهاد مي شود ازمکه به سمت يمن که دوستداران ايشان درآن جابودند ،حرکت کنند ،امام (ع)آن رانمي پذيرند وبه يمن نمي روند .اين رفتار به اين معناست که ظرف و بستر حرکت امام(ع) ظرف شيعه به تنهايي نيست بلکه ظرف آن ،جامعه اسلامي است. در واقع، قيام امام (ع)درراستاي خدمت به اسلام وامت اسلامي وبه دورازهرگرايش مذهبي خاص است .اين امرنشان مي دهد که اگر ما بخواهيم برسبيل ايشان حرکت وبراي امام (ع)عزاداري کنيم ويا قيام ايشان را تفسير کنيم، بايدبه ابعادبين الملل اسلامي آن توجه کنيم واگربناباشد که رنگ وصبغه اي صرفاشيعي به قيام امام حسين(ع)بدهيم از اهداف قيام امام (ع)به دور افتاده ايم.

يعني شما مي گوييد که قيام امام حسين(ع) صرفاً به تفکرشيعي تعلق ندارد؟

تاکيد مي کنم معناي اين نگرش آن نيست که امام حسين (ع)براي گسترش وترويج تفکرشيعي قيام نکرده اند. اين حرف به جاي خود درست است اما صحبت ما اين است که قيام امام حسين (ع)يک قيام درفضاي جامعه واحد،براي اسلام وبراي امت جدش بوده است.سخنراني هاي حضرت درعاشورانيز رنگ و صبغه امت دارد.امام (ع)دراين سخنان ازادبيات شيعي همچون موضوع عصمت امام (ع)بهره نمي برند ويا مردم را به تشيع فرانمي خوانندبلکه برمشترکات تکيه واز ادبيات مشترک بين شيعه وسني استفاده مي کنند. چنان که مي فرمايند، من فرزند دختر پيامبرم،ويابرامت تاکيد مي کنند و بر رفع ظلم اصرار مي ورزند .اين گونه سخنان کاملا رنگ و صبغه اسلامي به معناي گسترده آن دارد.البته باز تاکيد مي کنم که اين سخن به آن معنا نيست که قيام امام حسين(ع) دستاوردي درراستاي تقويت شيعيان نداشته است.حتماداشته است ولي اصل شعار و قيام امام(ع)همه وهمه متوجه کليت اسلام ونه يک مذهب خاص بوده است .

آثار قيام امام حسين (ع)براي کليت اسلام وجامعه اسلامي چه بود؟

به نظر مي رسد اگر قيام امام حسين (ع) رخ نمي داد، آينده تاريکي براي جهان اسلام رقم مي‌خوردوجنگ‌هاي مذهبي شدت مي گرفت.از اين نظر قيام آن حضرت خدمت بزرگي به جهان اسلام بود و سبب شد که از آن پس کسي بي پرده وبي محابا به جامعه ظلم نکند.بنابراين حضرت امام حسين (ع)اسوه اي براي وحدت اسلامي است و دوران امامت ايشان از فصل هاي برجسته در راستاي تقويت مناسبات امت اسلامي است.

تاريخ: ۱۳۹۲/۳/۲۲
نام:
پست الکترونیکی:
نظر شما:
سامانه اعزام مبلغ دفتر تبلیغات سمتا
کارگاه مطالعات سینمایی
دوره مسیحیت
نقد فرق تصوف و دراویش
تربیت مبلغ خواهران
زمانبندی امتحانات بینش مطهر
فراخوان جذب، گزینش و ارتقاء رتبه
پاتوق داستان
ایپرسش
دانلود نرم افزارهای مرکز ملی پاسخگویی
فرم ارسال اخبار شما
لینکستان سایت‌های مرتبط
آخرین اخبار سایر خبرگزاریها
  صفحه اصلی  |   گزارش از مطالب  |   درباره ما  |   اخبـــار  |   دانلود نرم افزار 
Copyright © 2010. All rights reserved.
Developed by WebBox Portal