حساب کاربری | عضویت    امروز: ۱۳۹۸ شنبه ۲۸ دي     
ارسال به دوستان  نسخه چاپی
پایگاه فرهنگی تبلیغی رسالات:
 گفتگو با حجه الاسلام والمسلمین حمید خادمیان
یک بخش از تبلیغ به گِل انسان مربوط می‌شود و یک بخش هم مربوط به تلاش است و صد البته کسانی که تلاش بیشتری می‌کنند نسبت به کسانی که ظرفیت و استعداد این کار را دارند اجر و مزد بیشتری دارند.

-         با سلام و سپاس به خاطر وقتی که به ما اختصاص دادید، بعنوان اولین سوال در مورد نحوه آشنایی و ورود خودتان به حوزه علمیه توضیح دهید.

-         با سلام خدمت شما و آرزوی توفیق و موفقیت از درگاه خداوند ایزد تعالی، اگر بخواهم درمورد نحوه حوزه رفتنم بگویم بایستی به سال سوم دبیرستان برگردم زمانی‌که من دچار یک تحول بزرگ در زندگی شدم. آن زمان برای رشته‌ی روانشناسی می‌خواندم و همچنین بصورت حرفه‌ای ورزش می‌کردم و قهرمان رشته بوکس تهران نیز بودم که به‌علت تصادفی که داشتم نتوانستم ورزش را ادامه دهم و برای همین تمرکزم را روی درس گذاشتم.

نقطه شروع تحول من این بود که با هیئت بیت‌الاحزان تهران آشنا شدم که مسئول آن آقای خرسندی جانباز هفتاد درصد بود و اکنون هم رئیس کانون مداحان کل کشور هستند. شب دعای توسلی بود که من اصلا قصد داشتم از مجلس بیرون بروم، ایشان روضه حضرت زهرا(سلام الله علیها) را طوری خواندند که تاثیرعجیبی روی من گذاشت و خیلی گریه کردم و کلا از آنجا بود که جریان زندگی من عوض شد و در ادامه در جلسات هیئت‌های مذهبی که توسط آقای ابوالقاسمی برگزار می‌‌شد شرکت می‌کردم و از ایشان کسب فیض می‌کردم تا اینکه حدود سه ماه مانده به کنکور حاج آقای ابوالقاسمی یکسری جزوات انسان‌شناسی به من دادند (حدودا سال 72 و 73 بود) که من با خواندن آن احساس کردم این جزوات اینقدر غنی و پربار هست که اصلا روانشناسی در برابر اینها حرفی برای گفتن ندارد که بعدها متوجه شدم این جزوات را 15 نفر با مدیریت حاج آقای پناهیان تدوین کرده بودند که از این پانزده نفر چهارده نفرشان شهید شده بودند و فقط آقای پناهیان از این جمع باقی مانده است. این جزوه نگاه من را عوض کرد اما نه با این اندازه که حوزه بیایم بلکه به این اندازه که رشته ام را از روانشناسی به الهیات تغییر دادم و گمان می‌کردم که این حرفها در الهیات و روضه‌ها پیدا می‌شود و در دانشگاه تهران هم قبول شدم. اما ارتباطم را با حاج آقای پناهیان حفظ کردم و حتی مطالعاتم این‌قدر قوی شد که درپایگاه‌های بسیج سخنرانی می کردم و حتی در سال اول و دوم دانشگاه با معرفی آقای پناهیان در یک دبیرستان تدریس می‌کردم و دبیر شدم و ترم 4 دانشگاه مدیر یک موسسه غیر انتفاعی شدم.

در ادامه برای ارشد در دانشگاه علوم اسلامی رضوی قبول شدم اما چون بعلت ازدواج و داشتن فرزند نمی توانستم به امر معاشم بپردازم و دانشگاه رضوی عملا وقت زیادی از من می‌گرفت لذا با آقای فرجام صحبت کردم و قرار شد در مدرسه نواب درس بخوانم اما نهایتا نمی دانم چطور شده که وارد مدرسه امام حسین (ع) شدم و در ادامه بحث و درس خواندن و ملبس شدن و.. مطرح شد و اینگونه شد که وارد این عرصه شدم، بطور خلاصه تاثیر گذاری منبری من را به این سمت کشاند.

-         نظر شما درباره تفاوت بین کسانی که از سنین کوچکی وارد حوزه می ‌شوند با آنهایی که در بزرگسالی و یا مثلا بعد از دانشگاه به سمت حوزه می آیند چیست؟ آیا افراد بزرگسال هم به همان اندازه می توانند موفق باشند؟

یک بخش از تبلیغ به گِل انسان مربوط می‌شود و یک بخش هم به تلاش است و صد البته کسانی که گِل کمتری دارند و تلاش بیشتری می‌کنند تا دراین زمینه موفق شوند نسبت به کسانی که گِل و ظرفیت و استعداد این کار را دارند اجرو مزد بیشتری دارند.

 

-         شما هم کار،هم ازدواج و هم درس خواندن حوزه را باهم جمع کردید. چطور شد که موفق شدید؟ آیا سخت نبود یا واقعا استعداد داشتید؟  

-         در یک کلام امام رضا (ع) کمک کرد. بعضی‌ها می‌گویند ازدواج نکنید از بحث و درس می‌مانید اما نه اینگونه نیست... واقعا خدا خودش یاری می‌کند.

 

-         افرادی که در بزرگسالی می‌خواهند برای ورود به حوزه تصمیم بگیرند خیلی دچار تردید می‌شوند که آیا لزومی دارد پا در این عرصه بگذارند یا خیر؟ نظر شما در این‌باره چیست؟

-         من حدودا دو سال پیش که آمارحوزه را درآوردم فهمیدم کل جمعیت طلبه و روحانی ما هم در داخل و هم در خارج حدود 250 هزارنفر است که البته این تعداد به نسبت فراوانی جمعیت کل کشور و هم نسبت به دنیا و آن رسالتی که حوزه درعرصه جهانی برعهده دارد بسیار کم است. پس کسانی که می‌توانند وارد حوزه بشوند حتما وارد بشوند. اتفاقا ما مواردی هم داریم که مثلا با مردک کارشناسی و مهندسی وارد حوزه می‌شوندو خیلی هم موفق‌اند و معاششان را هم خدا می‌رساند.

اینجا یک بحث دیگر هم مطرح می‌شود وآن اینکه هدف فرد از ورود به حوزه خودسازی است یا اینکه می‌خواهد شغلش این باشد. برای خودسازی ورود به حوزه لازم نیست. اما اگر فرد می‌خواهد این کار را به عنوان شغل خود انتخاب کند باید وارد حوزه شود و اتفاقا کسانی که وارد حوزه می‌شوند چون در یک جریان و یک خط و سیر مشخص قرار می‌گیرند و با اساتید و بزرگان ارتباط دارند زمینه خودسازی خوبی هم برایشان فراهم است و اگر عیب و اشکال و ایراداتی به آنان وارد باشد اساتید و بزرگان حوزه وظیفه خودشان می‌دانند که شاگردشان را تربیت کنند واصلاح نماید واین‌گونه فرد بطور اصولی و مطمئن‌تری جلو رفته و ساخته می‌شود. در مجموع ورود به حوزه برکات زیادی دارد و زمینه پیشرفت بسیار خوبی را فراهم می‌کند و خدا هم که کارش کمک کردن است.

 

-         از وقتی که دراختیار ما قرار دادید بسیار متشکریم. خداحافظ.

-         خداحافظ.

تاريخ: ۱۳۹۳/۳/۱۷
نام:
پست الکترونیکی:
نظر شما:
سامانه اعزام مبلغ دفتر تبلیغات سمتا
کوثر هدایت 98
نقد مسیحیت
نقد عرفان های نوظهور
پاسخگویی به شبهات مذهبی
نقد فرق تصوف و دراویش
تربیت مبلغ خواهران
کارگاه مطالعات سینمایی
زمانبندی امتحانات بینش مطهر
فراخوان جذب، گزینش و ارتقاء رتبه
پاتوق داستان
ایپرسش
دانلود نرم افزارهای مرکز ملی پاسخگویی
فرم ارسال اخبار شما
لینکستان سایت‌های مرتبط
آخرین اخبار سایر خبرگزاریها
  صفحه اصلی  |   گزارش از مطالب  |   درباره ما  |   اخبـــار  |   دانلود نرم افزار 
Copyright © 2010. All rights reserved.
Developed by WebBox Portal