حساب کاربری | عضویت    امروز: ۱۳۹۸ پنج شنبه ۲۹ فروردين     
ارسال به دوستان  نسخه چاپی
پایگاه فرهنگی تبلیغی رسالات :
 آداب تعلیم از نظر اسلام
دین مبین اسلام ارزش والایی برای تعلیم و تعلّم قائل است. نگاهی گذرا بر آیات قرآن و روایات ائمه علیهم السلام اهمیت فوق العاده ی این مطلب را نمایان می سازد. لذا برای هریک از این دو آداب و شروطی قرار داده شده است تا آن که تعلیم می دهد و آن که می آموزد، مؤدب به آداب آن باشند.

 بخش اول- آداب تعلیم

بدان که آداب تعلیم بر چند چیزاستوار است:

اول آنکه: معلم در تعلیم قصد تقرب به خدا داشته باشد و غرض او از درس‌گفتن، جاه و ریاست و بزرگی و شهرت و مقصودش مجمع‌آرایی و خودنمایی نباشد و طمع وظیفه‌ی سلطان یا مال دیگران او را به تعلیم وانداشته باشد؛ بلکه منظور او به غیر از ارشاد و احیای دل‌های مرده و رسیدنبه ثواب‌های پروردگار چیز دیگری نباشد.

شکی نیست هر کسی را که تعلیم نماید در ثواب تعلیم دیگری توسط آن شخص شریک خواهد بود و در ثواب تعلیم آن دیگری، غیر را و هم‌چنین الی غیر‌النّهایه. پس به سبب یک تعلیم به ثواب‌های بی‌نهایت می‌رسد و ستم است که کسی چنین امری را «مشوب»  و مخلوط به نیتی کند که همه از دستش به در رود.

دوم آنکه: بر متعلّم مهربان و مشفق باشد و خیرخواهی او را ملاحظه نماید و به وی نصیحت‌های مشفقانه گوید و در تعلیم به قدر فهم او اکتفا کند و با نرمی و گشاده‌رویی با وی سخن گوید و درشتی و غلظت با او نکند.

سوم آنکه: چون او را سزاوار علمی داند، مضایقه و ضَنَت نکند و بخل نورزد وکسی را که قابل مطلبی نداند، آن مطلب را با او در میان نگذارد و به او نگوید.

چهارم آنکه: چیزی که خلاف واقع باشد به او نگوید و نخواهد امری را که مطابق واقع نیست به او بفهماند. بلکه چنانچه شبه‌یی وارد شود که نداند، سکوت کند و تامل نماید تا جواب صحیح را به دست آورد و تعلیم کندو این شرطی‌ست مهم در تعلیم زیرا اگر ملاحظه نشود، ذهن متعلّم به خلاف واقع معتاد می‌گردد و سلیقه‌ی او اعوجاج به هم می‌رساند و از ترقی باز می‌دارد.

و آنچه مذکور شد شرایط کلی تعلیم است و ممکن است که آداب جزئیه‌ی دیگری نیز باشد که متفحص دراحادیث و علم اخلاق بر آن‌ها مطلع گردد و کسی که معرفت با اهل این زمان داشته باشد می‌داند که آداب تعلیم و تعلّم مثل سایر اوصاف کمالیه مهجور و معلم و متعلّم از ملاحظه‌ی شرایط به دورند. زمان و اهل آن فاسد و بازار هدایت و ارشاد کساد گشته، نه نیت معلم خالص است و نه قصد متعلّم و نه غرض استاد صحیح است و نه منظور شاگرد. و از این جهت است که از هر هزار نفر یکی را رتبه‌ی کمال حاصل نمی‌شود و اکثر مردم در جهل خود باقی می‌مانند با وجود اینکه بیشتر عمر خود را در مدارس به سر می‌بردند.

منبع: معراج السعاده ملا احمد نُراقی، ص 88

تاريخ: ۱۳۹۳/۸/۱۱
نام:
پست الکترونیکی:
نظر شما:
سامانه اعزام مبلغ دفتر تبلیغات سمتا
دوره مسیحیت
نقد فرق تصوف و دراویش
تربیت مبلغ خواهران
کارگاه مطالعات سینمایی
زمانبندی امتحانات بینش مطهر
فراخوان جذب، گزینش و ارتقاء رتبه
پاتوق داستان
ایپرسش
دانلود نرم افزارهای مرکز ملی پاسخگویی
فرم ارسال اخبار شما
لینکستان سایت‌های مرتبط
آخرین اخبار سایر خبرگزاریها
  صفحه اصلی  |   گزارش از مطالب  |   درباره ما  |   اخبـــار  |   دانلود نرم افزار 
Copyright © 2010. All rights reserved.
Developed by WebBox Portal