حساب کاربری | عضویت    امروز: ۱۳۹۹ پنج شنبه ۸ آبان     
ارسال به دوستان  نسخه چاپی
پایگاه فرهنگی تبلیغی رسالات :
 آداب تعلیم از نظر اسلام
دین مبین اسلام ارزش والایی برای تعلیم و تعلّم قائل است. نگاهی گذرا بر آیات قرآن و روایات ائمه علیهم السلام اهمیت فوق العاده ی این مطلب را نمایان می سازد. لذا برای هریک از این دو آداب و شروطی قرار داده شده است تا آن که تعلیم می دهد و آن که می آموزد، مؤدب به آداب آن باشند.

 بخش اول- آداب تعلیم

بدان که آداب تعلیم بر چند چیزاستوار است:

اول آنکه: معلم در تعلیم قصد تقرب به خدا داشته باشد و غرض او از درس‌گفتن، جاه و ریاست و بزرگی و شهرت و مقصودش مجمع‌آرایی و خودنمایی نباشد و طمع وظیفه‌ی سلطان یا مال دیگران او را به تعلیم وانداشته باشد؛ بلکه منظور او به غیر از ارشاد و احیای دل‌های مرده و رسیدنبه ثواب‌های پروردگار چیز دیگری نباشد.

شکی نیست هر کسی را که تعلیم نماید در ثواب تعلیم دیگری توسط آن شخص شریک خواهد بود و در ثواب تعلیم آن دیگری، غیر را و هم‌چنین الی غیر‌النّهایه. پس به سبب یک تعلیم به ثواب‌های بی‌نهایت می‌رسد و ستم است که کسی چنین امری را «مشوب»  و مخلوط به نیتی کند که همه از دستش به در رود.

دوم آنکه: بر متعلّم مهربان و مشفق باشد و خیرخواهی او را ملاحظه نماید و به وی نصیحت‌های مشفقانه گوید و در تعلیم به قدر فهم او اکتفا کند و با نرمی و گشاده‌رویی با وی سخن گوید و درشتی و غلظت با او نکند.

سوم آنکه: چون او را سزاوار علمی داند، مضایقه و ضَنَت نکند و بخل نورزد وکسی را که قابل مطلبی نداند، آن مطلب را با او در میان نگذارد و به او نگوید.

چهارم آنکه: چیزی که خلاف واقع باشد به او نگوید و نخواهد امری را که مطابق واقع نیست به او بفهماند. بلکه چنانچه شبه‌یی وارد شود که نداند، سکوت کند و تامل نماید تا جواب صحیح را به دست آورد و تعلیم کندو این شرطی‌ست مهم در تعلیم زیرا اگر ملاحظه نشود، ذهن متعلّم به خلاف واقع معتاد می‌گردد و سلیقه‌ی او اعوجاج به هم می‌رساند و از ترقی باز می‌دارد.

و آنچه مذکور شد شرایط کلی تعلیم است و ممکن است که آداب جزئیه‌ی دیگری نیز باشد که متفحص دراحادیث و علم اخلاق بر آن‌ها مطلع گردد و کسی که معرفت با اهل این زمان داشته باشد می‌داند که آداب تعلیم و تعلّم مثل سایر اوصاف کمالیه مهجور و معلم و متعلّم از ملاحظه‌ی شرایط به دورند. زمان و اهل آن فاسد و بازار هدایت و ارشاد کساد گشته، نه نیت معلم خالص است و نه قصد متعلّم و نه غرض استاد صحیح است و نه منظور شاگرد. و از این جهت است که از هر هزار نفر یکی را رتبه‌ی کمال حاصل نمی‌شود و اکثر مردم در جهل خود باقی می‌مانند با وجود اینکه بیشتر عمر خود را در مدارس به سر می‌بردند.

منبع: معراج السعاده ملا احمد نُراقی، ص 88

تاريخ: ۱۳۹۳/۸/۱۱
نام:
پست الکترونیکی:
نظر شما:
سامانه اعزام مبلغ دفتر تبلیغات سمتا
تربیت مبلغ خواهران
کوثر هدایت 98
کارگاه مطالعات سینمایی
نقد مسیحیت
نقد عرفان های نوظهور
پاسخگویی به شبهات مذهبی
زمانبندی امتحانات بینش مطهر
فراخوان جذب، گزینش و ارتقاء رتبه
پاتوق داستان
ایپرسش
دانلود نرم افزارهای مرکز ملی پاسخگویی
فرم ارسال اخبار شما
لینکستان سایت‌های مرتبط
آخرین اخبار سایر خبرگزاریها
  صفحه اصلی  |   گزارش از مطالب  |   درباره ما  |   اخبـــار  |   دانلود نرم افزار 
Copyright © 2010. All rights reserved.
Developed by WebBox Portal