حساب کاربری | عضویت    امروز: ۱۳۹۸ سه شنبه ۳۱ ارديبهشت     
ارسال به دوستان  نسخه چاپی
پایگاه فرهنگی تبلیغی رسالات :
 گزیده ای از سخنان مقام معظم رهبری در مورد امام سجاد (ع)
سخن گفتن درباره‌ی امام سجاد‌(ع) کار دشواری‌ست، زیرا اغلب مردم ایشان را نمی شناسند. در ذهن بیشتر سیره‌نویسان و تحلیل‌گران این‌طور وارد شده است که این بزرگوار در گوشه‌ای نشسته و به عبادت مشغول بودند!

 به مناسبت سالروز شهادت امام سجاد (ع)، گزیده ای از سخنان مقام معظم رهبری در مورد این شخصیت بزرگوار در ذیل آمده است. امید که مورد استفاده ی جویندگان راه و سیره ی ائمه علیهم السلام قرار گیرد.

درباره‌ی امام سجاد‌(ع) سخن گفتن و سیره نوشتن کار دشواری‌ست، زیرا زمینه‌ی معرفت و آشنایی مردم با این امام بزرگوار بسیار زمینه‌ی نامساعدی دارد. در ذهن اغلب سیره‌نویسان و تحلیل‌گران این‌طور وارد شده است که این بزرگوار در گوشه‌ای نشسته و به عبادت مشغول بود و کاری به سیاست نداشت. برخی مردم لقب «بیمار» به این بزرگوار می‌دهند درحالی‌که بیماری ایشان همان چند روز واقعه‌ی عاشورا بود و ادامه پیدا نکرد و هرکسی در مدت عمرش چند روزی بیمار می‌شود.

ائمه علیهم‌السلام همواره برای تشکیل حکومت اسلامی تلاش می‌کردند. بنابراین در کل زندگی امام سجاد(ع) ما باید در جستجوی این هدف کلی و خط‌مشی اصلی باشیم و بی‌تردید بدانیم که امام سجاد‌(ع) درصدد تحقق همان آرمانی بودند که امام حسن‌(ع) و امام حسین‌(ع) آن را دنبال می‌کردند. اکنون با این بینش جزئیات کار امام سجاد‌(ع) را پیگیری کنید که چه مراحلی را پیمودند و چه تاکتیک‌هایی را بکار بردند و چه موفقیت‌هایی را بدست آوردند. تمام جملاتی را که آن حضرت بیان کردند و حرکاتی که داشتند و دعاهایی که خواندند و مناجات و راز و نیازهایی که بصورت صحیفه‌ی سجّادیه درآمده است، تمام این‌ها را با توجه به آن خط کلی باید تفسیر کرد و هم‌چنین موضع‌گیری‌های امام در طول مدت امامت:

(1)‌موضع‌گیری در مقابل عبیدالله‌بن‌زیاد و یزید که بسیار شجاعانه و فداکارانه بود.

(2)‌موضع‌گیری در مقابل مُسرف‌بن‌عقبه، کسی که در سال سوم حکومت یزید و به امر او، مدینه را ویران کرد و اموال مردم را غارت نمود.

(3)‌حرکت امام در رویارویی با عبدالملک‌بن‌مروان، قوی‌ترین و هوشمندترینِ خلفای بنی‌امیّه.

(4)‌برخورد با عمربن‌عبدالعزیز.

(5)‌برخوردهای امام با اصحاب و یاران و توصیه‌هایی که به دوستانشان داشتند.

(6)‌برخورد با علمای درباری و وابسته به دستگاه‌های ستمگر حاکم.

دوره‌ی امام سجاد‌(ع) کار با دشواری فراوان آغاز می‌شود. حادثه‌ی کربلا یک تکان سختی در ارکان شیعه بلکه در همه جای دنیای اسلام داد. قتل و تعقیب و شکنجه و ظلم سابقه داشت، اما کشتن پسر پیغمبر‌(ص) و اسارت خانواده‌ی ایشان و بردن این‌ها شهر به شهر و بر نیزه کردن سر عزیز زهرا(س) (که هنوز بودند کسانی که بوسه‌ی پیغمبر‌(ص) بر آن لب و دهان را دیده بودند) دنیای اسلام را مبهوت کرد. کسی باور نمی‌کرد کار به این‌جا برسد. چیزهای تصور‌نشدنی تصور شد و انجام شد. لذا یک رعب شدیدی تمام دنیای اسلام را گرفت.

اغلب شخصیت‌های بزرگ سر در آخور تمنّیات مادی که بوسیله‌ی رجال حکومت برآورده می‌شد داشتند.‌ شخصیت بزرگی مثل محمد‌بن‌شهاب‌زهری که خودش یک زمانی شاگرد امام سجاد‌(ع) هم بود، وابسته‌ی به دستگاه شد؛ که آن نامه‌ی معروف امام سجاد‌(ع) به وی نامه‌ای برای تاریخ است که در «تحف العقول» و جاهای دیگر ثبت شده است، نشان‌دهنده‌ی این است که چه وابستگی‌هایی برای شخصیت‌های بزرگ بوده است.

باید دین مردم درست می‌شد، باید اخلاق مردم درست می‌شد، باید مردم از این غرقاب فساد بیرون می‌آمدند، باید دوباره جهت‌گیری معنوی که لبّ لباب دین و روح اصلی دین همان جهت‌گیری معنوی است، در جامعه احیا می‌شد. لذا شما نگاه می‌کنید و می‌بینید زندگی و کلمات امام سجاد‌(ع) زهد است، معارف است... اما باز معارف را هم در لباس دعا. چون همان‌طور که گفتیم اختناق در آن دوران و نامناسب بودن وضع، اجازه نمی‌داد که امام سجاد‌(ع) بخواهند با آن مردم بی‌پرده و صریح و روشن حرف بزنند؛ نه فقط دستگاه‌ها نمی‌گذاشتند، مردم هم نمی‌خواستند. اصلاً آن جامعه یک جامعه‌ی نالایق و تباه شده و ضایع شده‌ای بود که باید بازسازی می‌شد. سی‌و‌چهار سال، سی‌و‌پنج سال، از سال شصت‌و‌یک تا نود‌و‌پنج، زندگی امام سجاد‌(ع) این‌طوری گذشته. البته هرچه که گذشته وضع بهتر شده است ... بعد مردم ملحق شدند. دوران امام باقر که می‌رسد، وضع فرق کرده بود، این بخاطر زحمات سی‌و‌پنج ساله‌ی امام سجاد‌(ع) است.

بعضی‌ها فکر می‌کنند اگر امام سجاد‌(ع) می‌خواست در مقابل دستگاه بنی‌امیّه مقاومت کند بایستی او هم عَلَم مخالفت را برمی‌داشت و یا اینکه به مختار یا عبدالله‌بن‌حنظله ملحق می‌شد و یا این‌که رهبری آن‌ها را بدست می‌گرفت و آشکارا مقاومت مسلّحانه می‌کرد. با در نظر گرفتن وضعیت زمان حضرت سجاد‌(ع) می‌فهمیم که این تفکر با توجه به هدف ائمه علیهم‌السلام یک تفکر نادرستی است. اگر ائمه علیهم‌السلام از جمله امام سجاد‌(ع) در آن شرایط می‌خواستند به چنین حرکات آشکار و قهرآمیزی دست بزنند، یقیناً ریشه‌ی شیعه کنده می‌شد و هیچ زمینه‌ای برای رشد مکتب اهل‌بیت و دستگاه ولایت و امامت در دوران بعد باقی نمی‌ماند.

بزرگ‌ترین نقش امام سجاد‌(ع) این است که تفکر اصیل اسلامی یعنی توحید، نبوّت، مقام معنوی انسان، ارتباط انسان با خدا و بقیه‌ی چیزها را تدوین کرده است و مهم‌ترین نقش صحیفه‌ی سجادیه همین بود. شما صحیفه‌ی سجادیه را در نظر بگیرید، سپس اوضاع فکری اسلامی مردم آن دوران را هم در نظر بگیرید. خواهید دید این‌ها چقدر با هم فاصله دارد. در همان وقتی که همه‌ی مردم دنیای اسلام در جهت مادی‌گری و به سوی حرکات و انگیزه‌های مادی سیر می‌کردند و از شخص خلیفه تا علمای اطرافی او، همه فکر خودخواهی و دنیاخواهی را تعقیب می‌کنند، امام سجاد‌(ع) به مردم خطاب می‌کنند که: «أو لا حُرٌّ یَدَعُ هذهِ اللُّماظَةَ لِأهلها» یعنی آیا آزادمردی نیست که این پس‌مانده‌ی دهان سگ را برای اهلش بگذارد.

نتیجه این‌که امام سجاد‌(ع) سه کار اصلی دارد:

اول: تدوین اندیشه‌ی اسلامی بصورت درست و طبق ماأنزل‌الله، پس از آن‌که مدت‌هایی بر تحریف یا فراموشی این اندیشه گذشته است.

دوم: اثبات حقانیت اهل‌بیت و استحقاق آن‌ها نسبت به خلافت و ولایت و امامت.

سوم: ایجاد تشکیلات منسجم برای پیروان آل محمد‌(ص) یعنی پیروان ت تشیّع.

 
 منبع: کتاب «انسان 250 ساله»، بیانات مقام معظم رهبری درباره ی زندگی سیاسی-مبارزاتی ائمه معصومین علیهم السلام، مرکز صهبا
تاريخ: ۱۳۹۳/۸/۱۷
نام:
پست الکترونیکی:
نظر شما:
سامانه اعزام مبلغ دفتر تبلیغات سمتا
کارگاه مطالعات سینمایی
دوره مسیحیت
نقد فرق تصوف و دراویش
تربیت مبلغ خواهران
زمانبندی امتحانات بینش مطهر
فراخوان جذب، گزینش و ارتقاء رتبه
پاتوق داستان
ایپرسش
دانلود نرم افزارهای مرکز ملی پاسخگویی
فرم ارسال اخبار شما
لینکستان سایت‌های مرتبط
آخرین اخبار سایر خبرگزاریها
  صفحه اصلی  |   گزارش از مطالب  |   درباره ما  |   اخبـــار  |   دانلود نرم افزار 
Copyright © 2010. All rights reserved.
Developed by WebBox Portal