حساب کاربری | عضویت    امروز: ۱۳۹۸ دوشنبه ۱۸ آذر     
ارسال به دوستان  نسخه چاپی
پایگاه فرهنگی تبلیغی رسالات:
 آموزش حیا و عفت
«حیا» عبارت است از شرمی که موجب می‌شود انسان از عملی که ملامت‌آور است، دوری کند و «عفت» عبارت است از پاکدامنی و پارسایی که موجب نزدیکی بیشتر انسان به خدا و خدا به انسان می‌شود. سرمنشأ حیاپذیری و عفت، خوبی والدین است. باید پدر و مادر خود حریم عفاف و حیا را نگه دارند.

 

وجه ممیز انسان و تفاوت خوب و بد او در صفات و رفتار و خلق و خوی اوست. نیکی‌ها با زشتی‌ها سنجیده می‌شود و میزان در تشخیص آن‌ها عقل و شرع است. یعنی خوبی‌ها و بدی‌ها را یا عقل انسان تشخیص می‌دهد و یا شرع آن‌ها را به انسان معرفی می‌کند. حیا و عفت نیز از جمله چیزهای است که هم عقل فطری انسان آن‌ها را می‌ستاید و هم شرع به آن‌ها اهمیت داده است.

«حیا» عبارت است از شرمی که موجب می‌شود انسان از عملی که سرزنش و ملامت‌آور است، دوری کند و «عفت» عبارت است از پاکدامنی و پارسایی که موجب نزدیکی بیشتر انسان به خدا و خدا به انسان می‌شود. سرمنشأ حیاپذیری و عفت، خوبی والدین است. باید پدر و مادر خود حریم عفاف و حیا را نگه دارند و لازم است راه حیا و عفت را به فرزندان نیز بیاموزند و آن دو را به آن‌ها معرفی کنند و مصادیق آن‌ها را بشناسانند که در چه مواردی حیا داشته باشند و عفت را رعایت کنند و دامن خویش را از آلوده شدن به محرمات و پلیدی‌ها حفظ کنند.

امام علی علیه‌السلام می‌فرمایند:

مَنْ کساهُ الْحَیاءُ ثَوْبَهُ لَمْ یرَ النّاسُ عَیبَهُ؛ یعنی هرکسی که لباس حیا او را بپوشاند، مردم عیب او را نخواهند دید.(میزان‌الحکمه، ج 1، ص 716، به نقل از بحارالانوار)

و در جایی دیگر می‌فرمایند:

أَلْحَیاءُ یصُدُّ عَنْ فِعْلِ الْقَبیحِ؛ یعنی حیا انسان را از اعمال زشت باز می‌دارد.(الکافی، ج 6، ص 47)

امام صادق علیه‌السلام فرمودند:

لا حَیاءَ لِمَنْ لا إِیمانَ لَهُ؛ یعنی آن کسی که حیا ندارد، ایمان ندارد.( مستدرک‌الوسائل، ج 1)

مصادیق خارجی حیاورزی و عفت‌پذیری بسیار است. حیا در گفتار، حیا در کردار و همین‌طور عفت و... در راستای بندگی هیچ‌گونه اعوجاج و ناراستی قابل بخشش نیست و آن‌هایی هم که خود را بنده‌ی خدا نمی‌دانند، یعنی زیر بار خداپرستی نمی‌روند، آن‌ها نیز از بی بند و باری و بی‌حیایی و بی‌عفتی سودی نمی‌برند، بلکه خود را بیشتر در مخاطره می‌اندازند و در نهایت تلاش می‌کنند خانواده‌ی خود را از دید و تعرض بیگانه حفظ کنند و تحمل کوچکترین جسارت را به خود ندارند. با این همه، بدون توجه به آینده‌ی آن‌ها، خود را در مخاطره‌ی ناخودآگاه و ناخواسته قرار می‌دهند و نمی‌دانند که این خودشان هستند که شعله بر خرمن هستی فرزندانشان می‌زنند و آینده‌ی آن‌ها را در خطر انحراف و سقوط قرار می‌دهند و موجب از هم پاشیدگی کیان خانواده‌ی خود می‌شوند. این‌که امروزه طبقه‌ی عصیان‌گری با عناوین خاصّی در جوامع بروز می‌کنند که به هیچ خدایی سر تسلیم فرود نمی‌آورند و سیادت کسی را نمی‌پذیرند، حاصل همان بی‌توجهی است و حاصل دستاورد فرهنگ صرفاً مادی است که اربابان دنیاپرست و از خدا بی‌خبر آن را ترویج می‌کنند.

ضمانت بقای نسل بشر و ضمانت سالم ماندن جامعه، توجه نمودن به فرامین آسمانی است.

انسان با حیا و عفّتش تفسیر می‌شود و انسانیّت منهای این دو معنی ندارد. پس یکی از وظایف مهم پدر و مادر تفهیم حجب و حیا و عفت به فرزندان است و انسان آن‌گاه از جامعه‌ی حیوانی متمایز می‌شود که جامعه‌ی او، جامه‌ی عفاف و حیا بر تن داشته باشد.

منبع: کتاب «تربیت مذهبی کودک» نوشته‌ی سید مجتبی موسوی زنجان‌رودی، انتشارات پرتو خورشید

 

 

 
تاريخ: ۱۳۹۳/۱۰/۴
نام:
پست الکترونیکی:
نظر شما:
سامانه اعزام مبلغ دفتر تبلیغات سمتا
نقد مسیحیت
نقد عرفان های نوظهور
پاسخگویی به شبهات مذهبی
دوره دانش افزایی خواهران
نقد فرق تصوف و دراویش
تربیت مبلغ خواهران
کارگاه مطالعات سینمایی
زمانبندی امتحانات بینش مطهر
فراخوان جذب، گزینش و ارتقاء رتبه
پاتوق داستان
ایپرسش
دانلود نرم افزارهای مرکز ملی پاسخگویی
فرم ارسال اخبار شما
لینکستان سایت‌های مرتبط
آخرین اخبار سایر خبرگزاریها
  صفحه اصلی  |   گزارش از مطالب  |   درباره ما  |   اخبـــار  |   دانلود نرم افزار 
Copyright © 2010. All rights reserved.
Developed by WebBox Portal