حساب کاربری | عضویت    امروز: ۱۳۹۸ پنج شنبه ۲۹ فروردين     
ارسال به دوستان  نسخه چاپی
پایگاه فرهنگی تبلیغی رسالات:
 گفتگو با حجت‌الاسلام والمسلمین محمودی بهبهانی
ما باید با امکانات پیش برویم. در مورد این مسئله روایت داریم از امیرالمؤمنین علیه‌السلام که می‌فرمایند: «اَدِّبُوا صِبْیَانَکُمْ لِغَیْرِ زَمانِکُمْ؛ بچه‌هایتان را برای غیر از زمان خود تربیت کنید!» یعنی بچه‌ات را برای بیست سال دیگر مجهز کن! ما اگر بتوانیم تبلیغاتمان را وسیع کنیم، بسیار خوب است.

 

لطفاً خلاصهای از زندگی علمی و فرهنگی خود را بیان کنید؟

بنده عبد السیّد محمودی، اهل یکی از روستاهای اطراف شهرستان بهبهان هستم که از سن 13 سالگی وارد حوزه علمیه بهبهان شدم. در مدرسه علمیه امامزاده ابراهیم، به سرپرستی حضرت آیتاللّه حاج شیخ عبدالهادی مجتهدی که یکی از علمای بنامِ آن دوران بود، مشغول تحصیل شدم و یک سال هم در حوزه علمیه اهواز که تحت اشراف حضرت آیتاللّهالعظمی انصاری بود، تحصیل کردم.

در زمان حیات آیت‌اللّهالعظمی بروجردی رحمتالله به قم آمدم و از محضر اساتید آیت‌اللّه ستوده، آیت‌اللّه اعتمادی و آیت‌اللّه سلطانی و یک سال هم در درس خارج آیت‌اللّه بروجردی و همزمان در درس حضرت امام رحمتالله و حضرت آیت‌اللّه گلپایگانی کسب فیض نمودم.

در سن 22 سالگی، در امتحان درس خارج شرکت کردم و قبول شدم؛ اما بیشتر وقت من را منبر و تبلیغ گرفته است؛ به طوری که حدود 45 سال است که منبر میروم؛ یعنی از سال 1342 تبلیغ رسمی من آغاز شد و در خیلی از استانها و شهرهای کشور سخنرانی کردهام.

در مدت تبلیغ نیز کارهای فرهنگی زیادی داشتهام؛ از جمله آنها: مدرسه علمیه مکتب زینب الکبری علیها سلام ـ که در سال 1356 در قم تأسیس کردم ـ و همچنین ساختن مسجد و حسینیه و مدارس علمیه در شهرستانهای مختلف است.

لطفاً در مورد اهمیت تبلیغ توضیح دهید.

تبلیغ را از چند جهت میتوان مورد بررسی قرار داد:

1) از جهت ارزش تبلیغ: پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله میفرماید: «إِنَّ أَعْظَمَ النَّاسِ مَنْزِلَةً عِنْدَ اللَّهِ یَوْمَ الْقِیَامَةِ أَمْشَاهُمْ فِی أَرْضِهِ بِالنَّصِیحَةِ لِخَلْقِهِ.»؛ یعنی بالاترین مقام در نزد خداوند برای کسی (مبلّغی) است که در زمین میگردد و برای مردم تبلیغ میکند. این از نظر ارزش معنوی تبلیغ.

2) از جهت دنیوی: الآن میگویند: با تبلیغ میشود شب را روز کرد و روز را شب. شاید این جمله برای یک عدهای قابل قبول نباشد! آیا می‌شود با تبلیغ شب را روز و روز را شب کرد، مریض را سالم و سالم را مریض کرد و حق را باطل و باطل را حق جلوه داد؟ بله، می‌شود با تبلیغ شب را روز و روز را شب کرد.

در مورد علی بن ابی طالب علیهالسلام که خانهزاد کعبه و فرزند قرآن است، شاعر عرب میگوید:

«لَأَنْ قِیلَ اسْلَامٌ وَ مَا قِیلَ      حَیْدَرٌ فَذَالِکَ قَلْبٌ لَا یَبَذُهُ دَمٌ»

یعنی اگر [بیایید و] بگویید: اسلام بدون علی علیهالسلام، مثل این است که بگویید: قلب بدون خون. ولی با تبلیغ کار به جایی رسید که مردم از شهرهای اطراف شام، بحث میکردند که اگر کسی در نماز جمعه، علی علیهالسلام را لعن نکند، آیا خداوند نماز او را قبول میکند یا نه؟ این یک نقشه باطل است؛ یعنی در مسیر باطل این قدر تبلیغ مؤثر بوده است. بنابراین، اگر تبلیغ الهی باشد، پیداست که خیلی مؤثر میباشد.

3) از جهت سیاسی: در اینجا فرق بین تبلیغ دینی و غیردینی مشخص میشود. در تبلیغات سیاسی غیردینی، هدف ریاست، قدرت و مسلّط شدن بر مردم است. هدف نیرنگ و فریب است و الهی نیست؛ امّا همین هم تأثیر دارد، همچون زمان معاویه.

به نظر شما با توجه به گسترش ابزارها و شیوههای جدید تبلیغ، آیا تبلیغ به شکل سُنتی میتواند در دنیای امروز مؤثر باشد؟

ما باید با امکانات پیش برویم. دنیا امکاناتش خیلی وسیع است و ما روایت داریم از امیرالمؤمنین علیهالسلام که میفرمایند: «اَدِّبُوا صِبْیَانَکُمْ لِغَیْرِ زَمانِکُمْ؛ بچههایتان را برای غیر از زمان خود تربیت کنید!» یعنی بچهات را برای بیست سال دیگر مجهز کن! ما اگر بتوانیم تبلیغاتمان را وسیع کنیم، بسیار خوب است.

اما در عین حال، به قول حضرت علی علیهالسلام: «مَا لَا یُدْرَکُ کُلُّهُ لَا یُتْرَکُ کَلُّهُ.» حالا که نمیتوانیم آن قدر وسیع و دامنهدار تبلیغ کنیم، همین مقدار که هست، باید غنیمت شمرد و استفاده کرد.

به نظر شما برای توفیق بیشتر در تبلیغ، چه نکاتی را باید رعایت کرد؟

1) شرح صدر: حضرت موسی علیهالسلام در قرآن همه چیز دارد؛ یعنی معجزه دارد، ید بیضاء دارد؛ اما با این حال، از خدا میخواهد: «رَبِّ اشْرَحْ لی صَدْری وَ یَسِّرْ لی أَمْری وَ احْلُلْ عُقْدَةً مِنْ لِسانی یَفْقَهُوا قَوْلی»؛ یعنی خدایا! به من شرح صدر عطا فرما و امورم را آسان گردان و گره و لکنت را از زبانم بگشا تا سخنانم را بفهمند.

2) عامل بودن: روایت داریم که: «کُونُوا دُعَاةَ النَّاسِ بِغَیْرِ أَلْسِنَتِکُمْ؛ مردم را با غیر زبانتان (به سوی کارهای خیر) دعوت کنید!»

البته اینکه میگویند «سخنی کز دل بر آید، لاجرم بر دل نشیند.»، همیشه این طور نیست و ممکن است در دل اثر نگذارد؛ امّا مبلغ نباید از تبلیغ خود مأیوس شود. حضرت علی علیهالسلام اصلاً غیر الهی حرف نمیزد؛ سابقاً هر جلسهای که تشکیل میشد، یک نفر را به عنوان مسئلهگو دعوت میکردند که برای مردم احکام بگوید. قدیم ما متخصص احکام داشتیم، مثل مرحوم تربتی و حاج شیخ عبدالله اصفهانی. الآن هم باید این طور باشد.

امّا برای ابن ملجم کوچکترین اثری نداشت. پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله سخنانش برای ابوجهل و ابوسفیان و حتی در خانهاش برای بعضی از همسرانش اثر نمیگذاشت. امام حسین علیهالسلام روز عاشورا آن قدر نصیحت کرد و اثر نکرد. بله، انسان اگر عامل باشد، خیلی مؤثر است؛ اما این طور نیست که کلیت داشته باشد. باید قلب هم صاف باشد و شنونده هم لیاقت داشته باشد.

گوهر پاک بباید که شود قابل فیض       ور نه هر سنگ و گلی لؤلؤ و مرجان نشود

3) مخاطب شناسی: هر سخن جایی و هر نکته مکانی دارد. نقل کردهاند که: مرحوم آیت‌اللّه آقا سید ابوالحسن اصفهانی، هفتهای یک روز منزلشان روضه داشتند. یک آقایی را دعوت کرده بودند تا منبر برود. چند نفر از مستمعین هم از علمای بنامِ نجف بودند. این آقا در آنجا روی منبر، درباره شراب و عرقخوری و حرمت آن صحبت میکرد که هیچ تناسبی با مجلس نداشت.

به نظر شما مبلّغ برای تهیه محتوای سخنرانی باید در چه زمینههایی فعالیت و مطالعه داشته باشد؟

1) قرآن، تفسیر قرآن و شأن نزول آیات؛ 2) روایات، مخصوصاً نهجالبلاغه؛ 3) تاریخ؛ 4) لطیفه؛ 5) اشعار گوناگون (برای مصیبت، پند، ایجاد نشاط و تفریح).

آیا شما در منبرتان احکام شرعی را بیان میکنید؟

سابقاً هر جلسهای که تشکیل میشد، یک نفر را به عنوان مسئلهگو دعوت میکردند که برای مردم احکام بگوید. قدیم ما متخصص احکام داشتیم، مثل مرحوم تربتی و حاج شیخ عبدالله اصفهانی. الآن هم باید این طور باشد. چطور ما مفسّر قرآن داریم و قابل احترام است و او را برای تفسیر دعوت میکنند، در زمینه احکام هم باید متخصص داشته باشیم. البته من خودم بعد از خواندن خطبه، حدود 4 الی 5 دقیقه احکام میگویم و بعد وارد سخنرانی میشوم. گفتن احکام برای مردم که الآن چندان واقف نیستند، بر یک مبلّغ واجب است.

شرط تحریک عواطف و احساسات مخاطبان چیست؟

تحریک احساس خیلی مؤثر است، اما به شرط اینکه در چارچوب روایات باشد. خوب، یک عده تحریک احساسات میکنند، اما با بدگویی دیگران؛ مثلاً فرض کنید ما میخواهیم در جمع زنان درباره حجاب صحبت کنیم، نباید یک زن بدحجاب را تحقیرش کنیم که دیگر اصلاً به جلسات مذهبی نیاید. من در فریدونکنار منبر میرفتم. بعد از مدتی یک خانمی نامهای نوشته بود که من زیاد به مسائل اسلامی پایبند نبودم. ولی من در آنجا بحث معاد و آخرت را مطرح کرده بودم که در این خانم اثر گذاشته بود و توبه کرده بود. ما اگر بتوانیم غیرمستقیم و توأم با مهربانی صحبت بکنیم، بسیار در تحریک احساسات مخاطب مؤثر میباشد.

چه توصیههایی به مبلغان دارید؟

1) در تبلیغ نیّت خود را خالص کنیم.

2) با وضو منبر برویم.

3) آنچه که امام زمان علیهالسلام میپسندند، بگوییم. در زمان شاه، برادر شاه به نام علیرضا (شاه پور علی) کشته شده بود. آقای فلسفی رحمتالله را دعوت کرده بودند که منبر برود. آقای فلسفی این مسئله را در میان عدهای از علما مطرح کرده بود که اگر تذکری دارند، بفرمایند. هر کدام از این علما یک چیزی گفته بود. یکی از علمای معروف ساکت بود و هیچ چیزی نگفت. مرحوم فلسفی گفت: شما هم چیزی بگویید! گفت: آقای فلسفی! وقتی رفتی بالا منبر، تیمسارها و ارتشبدها و وزرا و سفرا و همه مسئولین هستند، اون گوشه مجلس را هم نگاه کن که پیامبر اسلام صلی الله علیه و آله یا امام صادق علیهالسلام ایستاده ـ این جمله تعبیر من است که دستش را به ریشش گرفته ـ و میفرماید: فلسفی با دین من بازی مکن!

4) روایت داریم که «مَنْ طَلَبَ الْعِلْمَ تَکَفَّلَ اللَّهُ لَهُ بِرِزْقِهِ؛ خداوند روزی کسی را که دنبال علم رود، به عهده گرفته است.» پس خدا ضامن رزق ماست. مبلّغ باید این روایت را مد نظر قرار دهد.

منبع: مجله مبلغان، شماره 89.

تاريخ: ۱۳۹۳/۱۰/۷
نام:
پست الکترونیکی:
نظر شما:
سامانه اعزام مبلغ دفتر تبلیغات سمتا
دوره مسیحیت
نقد فرق تصوف و دراویش
تربیت مبلغ خواهران
کارگاه مطالعات سینمایی
زمانبندی امتحانات بینش مطهر
فراخوان جذب، گزینش و ارتقاء رتبه
پاتوق داستان
ایپرسش
دانلود نرم افزارهای مرکز ملی پاسخگویی
فرم ارسال اخبار شما
لینکستان سایت‌های مرتبط
آخرین اخبار سایر خبرگزاریها
  صفحه اصلی  |   گزارش از مطالب  |   درباره ما  |   اخبـــار  |   دانلود نرم افزار 
Copyright © 2010. All rights reserved.
Developed by WebBox Portal