حساب کاربری | عضویت    امروز: ۱۳۹۸ سه شنبه ۳۱ ارديبهشت     
ارسال به دوستان  نسخه چاپی
پایگاه فرهنگی تبلیغی رسالات:
 عدم ذکر نام حضرت زهرا سلام الله علیها در قرآن
جریاناتی در عصر پیامبر صلی الله علیه و آله وجود داشت كه هر گونه سخنی از ایشان در مورد اهل‏‌بیت علیهم‌السلام را حمل بر این می‏‌كردند كه پیامبر صلی الله علیه و آله آمده است تا خود را و سپس نزدیكانش را بر مردم حاكم گرداند!! این برنامه آن قدر قوت گرفت كه پیامبر صلی الله علیه و آله را مجبور ساخت...

ممکن است این سؤال در ذهن برخی افراد وجود داشته باشد که چرا نام حضرت زهرا سلام الله علیها در قرآن نیامده، ولی نام حضرت مریم سلام الله علیها در آن آمده است؟

این سؤال اختصاص به حضرت زهرا سلام الله علیها نداشته و نسبت به همه‌ی ائمه علیهم‌السلام نیز جاری است و در همه، پاسخ مشابهی دارد.

شیوه‌ی برخورد قرآن با اهل‌بیت علیهم‌السلام، دادن یك سری اصول و معیارها و بیان امتیازات و ویژگی‏‌های برجسته‌ی آنان است، نه ذكر نام آن‌ها؛ مانند آن‌چه در آیه‌ی تطهیر، اطعام، انفاق و... آمده است. اما این كه از چه رو چنین شیوه‌‏ای اتخاذ گردیده كاملاً بر ما روشن نیست، ولی با توجه به قرائن قرآنی و تاریخی می‌‏توان نتایجی به دست آورد:

1) روش قرآن در مسائل مهم فكری، اجتماعی و سیاسی، دادن معیار به جای معرفی اشخاص است و این طبیعتاً موجب شكوفایی اذهان است و به جامعه این مسئولیت را می‌‏دهد كه در پی كشف مصادیق و انطباق آن‌ها با ضوابط تعیین شده برآیند.

2) جریاناتی در عصر پیامبر صلی الله علیه و آله وجود داشت كه هر گونه سخنی از ایشان در مورد اهل‏‌بیت علیهم‌السلام را حمل بر این می‏‌كردند كه پیامبر صلی الله علیه و آله آمده است تا خود را و سپس نزدیكانش را بر مردم حاكم گرداند!! این برنامه آن قدر قوت گرفت كه پیامبر صلی الله علیه و آله را مجبور ساخت به هنگام نوشتن وصیت از تصمیم خود منصرف شود، زیرا بیم آن می‏‌رفت كه برخی به خاطر اجرای برنامه‌‏های شوم خود، حتی اصل رسالت پیامبر صلی الله علیه و آله را منكر شوند؛ چنان‌چه یزید گفت: «لعبت هاشم بالملك فلا خبر جاء و لا وحی نزل». با نگاهی دقیق به حوادث تاریخی به خوبی روشن می‌‏شود كه همین مسأله در مورد قرآن نیز راه می‌‏یافت و اگر به صراحت نامی از آنان می‌‏آمد و با اجمال و اشاره قضیه ختم نمی‌‏شد، چه بسا الهی بودن آن را نیز منكر می‌‏شدند و اساساً بنیان دین را ویران می‌‏ساختند.

در این جا ممكن است گفته شود كه خداوند خود اعلام داشته‏ كه حافظ قرآن است.

پاسخ آن است كه: بله. ولی خداوند هر چیزی را از طریق اسباب و وسایل ویژه و مناسبش به انجام می‏‌رساند، چرا كه فرموده‌اند: «أبا الله ان یجری الاشیاء الاّ بالاسباب» (بحارالانوار، ج 2، ص 90) و یكی از اسباب حفظ قرآن رعایت همین شیوه‏‌هاست، زیرا این روش انگیزه مخالفت و تحریف قرآن را از بین برده یا محدود می‌‏سازد.

مرکز ملی پاسخگویی به سؤالات دینی شعبه مشهد؛ پاسخگو: حسن حسینی یار

تاريخ: ۱۳۹۳/۱۱/۲۹
نام:
پست الکترونیکی:
نظر شما:
سامانه اعزام مبلغ دفتر تبلیغات سمتا
کارگاه مطالعات سینمایی
دوره مسیحیت
نقد فرق تصوف و دراویش
تربیت مبلغ خواهران
زمانبندی امتحانات بینش مطهر
فراخوان جذب، گزینش و ارتقاء رتبه
پاتوق داستان
ایپرسش
دانلود نرم افزارهای مرکز ملی پاسخگویی
فرم ارسال اخبار شما
لینکستان سایت‌های مرتبط
آخرین اخبار سایر خبرگزاریها
  صفحه اصلی  |   گزارش از مطالب  |   درباره ما  |   اخبـــار  |   دانلود نرم افزار 
Copyright © 2010. All rights reserved.
Developed by WebBox Portal